W silniku indukcyjnym temperatura uzwojeń rośnie przede wszystkim wskutek strat mocy wydzielanych w przewodach uzwojeń. Najważniejszą składową są straty miedzi (w uzwojeniach), które w uproszczeniu zależą od kwadratu prądu: I2R. Oznacza to, że nawet niewielkie, ale długotrwałe przekroczenie prądu znamionowego może istotnie zwiększyć nagrzewanie.
Odpowiedź "przekraczać prądu znamionowego." jest poprawna, ponieważ prąd znamionowy odpowiada warunkom pracy, dla których producent przewidział dopuszczalny przyrost temperatury uzwojeń (przy określonych warunkach chłodzenia). Stała praca z prądem większym od znamionowego przyspiesza starzenie izolacji, zwiększa ryzyko zwarć międzyzwojowych i może prowadzić do awarii.
Pozostałe odpowiedzi nie opisują bezpośredniej, typowej zasady ochrony przed przegrzaniem uzwojeń:
- "zwiększać rezystancji wirnika." – rezystancja wirnika nie jest parametrem, który w normalnej eksploatacji "zwiększa się" jako działanie operatora. W silnikach klatkowych jest ona stała, a w pierścieniowych jej zmiana dotyczy rozruchu/regulacji, ale nie stanowi ogólnej reguły zapobiegania przegrzaniu uzwojeń stojana.
- "zmniejszać współczynnika mocy." – niższy współczynnik mocy oznacza zwykle większy udział mocy biernej i może prowadzić do większych prądów przy tej samej mocy czynnej, ale samo "zmniejszanie" cos φ nie jest zaleceniem ochronnym. Kluczowe jest ograniczenie prądu, a nie celowe pogarszanie współczynnika mocy.
- "zmniejszać poślizgu." – poślizg zależy od obciążenia i parametrów silnika. Jego "zmniejszanie" nie jest prostą czynnością eksploatacyjną, a ponadto nie stanowi uniwersalnej zasady ochrony uzwojeń. W praktyce kontroluje się obciążenie i prąd (oraz temperaturę), a nie poślizg jako podstawowy parametr zabezpieczeniowy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy przegrzewania uzwojeń, w pierwszej kolejności szukaj odpowiedzi związanej z prądem (przeciążeniem), bo to on najsilniej wpływa na straty cieplne w uzwojeniach.
