Przy transformatorach olejowych wysokiego napięcia kluczowe są dwa cele: bezpieczeństwo oraz ograniczenie skutków środowiskowych awarii. Olej mineralny, który może wydostać się z kadzi transformatora, stanowi ryzyko skażenia gruntu i wód gruntowych. Dlatego pod urządzeniem wykonuje się szczelną misę/wannę olejową, najczęściej jako konstrukcję betonową (żelbetową) z zapewnieniem szczelności (np. przez odpowiednią hydroizolację).
Odpowiedź "betonowe w formie wanny wypełnionej kamieniem" jest poprawna, ponieważ:
- betonowa misa tworzy barierę dla wyciekającego oleju i pozwala go zebrać w kontrolowanym miejscu,
- wypełnienie kamieniem/tłuczniem umożliwia praktyczne posadowienie i obsługę urządzenia, a jednocześnie ogranicza rozlewanie się oleju,
- wanna może być ukształtowana ze spadkiem do punktu odpływu, skąd woda i ewentualny olej kierowane są do układu separacji (separator), zamiast do gruntu.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe typowo z następujących powodów:
- "wysypane warstwą piasku" – piasek nie zapewnia wymaganej szczelności i nie stanowi skutecznej bariery przed migracją oleju do gruntu.
- "posiadające połączenie z instalacją kanalizacyjną" – bezpośrednie kierowanie zanieczyszczeń ropopochodnych do kanalizacji jest błędnym założeniem; w praktyce wymagane jest odprowadzenie do odpowiedniego układu zatrzymania/oczyszczenia (separator), aby nie rozprzestrzeniać zanieczyszczeń.
- "asfaltowe z systemem odprowadzania cieczy" – nawierzchnia asfaltowa nie jest typowym rozwiązaniem zapewniającym trwałą szczelność i odporność w takim zastosowaniu; sam "system odprowadzania" bez szczelnej misy nie rozwiązuje problemu wycieku oleju.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: dla urządzeń z olejem mineralnym stosuje się rozwiązania umożliwiające zebranie wycieku w szczelnym miejscu i skierowanie go do separacji, a nie rozproszenie w gruncie lub kanalizacji.
