Przed wykonaniem wyciągania punktowego miejsce pracy powinno być oczyszczone z lakieru i zabrudzeń tak, aby narzędzie pracowało na stabilnym, metalicznym podłożu. Do tego celu najczęściej stosuje się tarczę listkową (lamelkową), ponieważ jej budowa (warstwowe "listki" materiału ściernego) pozwala równomiernie i dość agresywnie usuwać powłokę lakierniczą, a jednocześnie daje dobrą kontrolę nad ilością zdejmowanego materiału.
Odpowiedź "listkową (lamelkową)" jest właściwa, bo taka tarcza łączy cechy zdzierania i wykańczania: usuwa lakier, wyrównuje krawędzie oraz ogranicza ryzyko gwałtownego "wgryzania się" w blachę w porównaniu z niektórymi innymi ściernicami. Jest to praktyczne w blacharstwie, gdzie liczy się szybkie przygotowanie punktu roboczego bez nadmiernego przeszlifowania elementu.
- "do cięcia" – tarcza tnąca służy do przecinania materiału (wykonywania cięć), a nie do czyszczenia powierzchni. Użycie jej do usuwania lakieru byłoby nieefektywne i zwiększałoby ryzyko uszkodzenia elementu oraz nieprawidłowej pracy narzędzia.
- "do szlifowania" – określenie jest zbyt ogólne: istnieją różne ściernice do szlifowania (np. tarcze z materiału ściernego o innej konstrukcji niż listkowa). W kontekście przygotowania miejsca przez usunięcie lakieru najbardziej typowym i rozpoznawalnym wyborem jest tarcza listkowa.
- "polerską" – tarcze/pady polerskie są przeznaczone do wykańczania i nabłyszczania powierzchni, a nie do zdejmowania powłok. Polerowanie może wręcz "rozmazywać" materiał i nie zapewni metalicznie czystego podłoża.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "oczyścić z lakieru" i narzędzie to szlifierka, myśl o osprzęcie do zdzierania/oczyszczania (np. tarcza listkowa) zamiast o cięciu czy polerowaniu. Dodatkowo zawsze dobieraj gradację i nacisk tak, by nie przegrzać i nie przeszlifować blachy.
