Uzwojenie stojana połączone w trójkąt tworzy trzy rezystancje fazowe Rf połączone w zamkniętą pętlę między zaciskami U, V i W. Gdy mierzysz rezystancję omomierzem między dwoma zaciskami (np. U–V), prąd pomiarowy ma dwie drogi:
- bezpośrednio przez gałąź między U a V (rezystancja Rf),
- alternatywnie przez dwie pozostałe gałęzie w szeregu (U–W oraz W–V), czyli łącznie 2·Rf.
Z punktu widzenia omomierza są to dwie gałęzie połączone równolegle: Rf || (2·Rf). Rezystancja zastępcza między U–V wynosi więc:
RUV = (Rf · 2Rf) / (Rf + 2Rf) = 2/3 · Rf.
Stąd po przekształceniu: Rf = 3/2 · RUV. W praktyce wykonuje się trzy pomiary: RUV, RVW, RWU, aby ograniczyć wpływ błędów pomiaru i wychwycić ewentualną asymetrię uzwojeń. Dla uzwojenia symetrycznego każdy z tych pomiarów powinien dać zbliżoną wartość, a do obliczenia Rf można użyć uśrednienia:
Rf = (RUV + RVW + RWU) / 6, bo średnia z rezystancji międzyzaciskowych to (2/3)Rf, a więc po przemnożeniu przez 3/2 otrzymuje się dzielenie przez 6.
Typowe błędy to przyjęcie, że RUV równa się Rf (pominięcie gałęzi równoległej) albo użycie zależności z połączenia w gwiazdę. Odpowiedzi z dzieleniem przez 3 lub 2 bywają "intuicyjne", ale nie wynikają z analizy obwodu.
