Standaryzacja surowca roślinnego polega na potwierdzeniu, że spełnia on wymagania jakościowe i zawiera odpowiednią ilość substancji (lub grupy substancji) odpowiedzialnych za działanie. Dla wielu surowców kryterium standaryzacyjne jest powiązane z dominującą grupą związków czynnych.
Anisi fructus (owoc anyżu) zalicza się do surowców olejkowych. W tej grupie najważniejszym parametrem jakościowym jest zwykle zawartość olejku eterycznego, ponieważ to on odpowiada za charakterystyczny zapach i istotną część działania surowca. Z tego powodu badanie "zawartości olejku eterycznego" jest typowym badaniem standaryzacyjnym dla surowców olejkowych.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych grup surowców i innych mechanizmów działania:
- "Zawartości garbników" dotyczy surowców garbnikowych, w których ściągające działanie wynika z obecności tanin. Anyż nie jest klasycznym surowcem standaryzowanym na garbniki.
- "Wskaźnik pęcznienia" stosuje się przy ocenie surowców śluzowych (związki pęczniejące w wodzie), gdzie istotne jest tworzenie żeli i lepkość. To nie jest typowe kryterium jakości dla surowców olejkowych.
- "Wskaźnik goryczy" jest charakterystyczny dla surowców gorzkich, w których ważna jest intensywność smaku gorzkiego (np. dla pobudzania wydzielania soków trawiennych). Anyż kojarzy się przede wszystkim z aromatem olejku, a nie z typową goryczą mierzoną wskaźnikiem goryczy.
W nauce do egzaminu pomaga szybkie przyporządkowanie surowca do grupy: olejkowe → olejek eteryczny, śluzowe → pęcznienie, goryczowe → wskaźnik goryczy, garbnikowe → zawartość garbników. Takie mapowanie ogranicza ryzyko pomyłek wynikających z podobieństwa nazw badań.
