W kosztorysowaniu robót (również instalacyjnych, spotykanych przy montażu urządzeń OZE) kluczowe jest ustalenie nakładów, czyli ile potrzeba:
- robocizny (np. roboczogodzin),
- materiałów (ilości i asortymentu),
- sprzętu (czasu pracy maszyn/urządzeń).
Do tego celu służą Katalogi Nakładów Rzeczowych. KNR opisują typowe roboty i przypisują im normatywne nakłady R, M i S, dzięki czemu można ujednolicić sposób szacowania i rozliczania prac.
Odpowiedź "Katalog Wyrobów Gotowych" nie jest właściwa, bo katalog wyrobów dotyczy produktów/asortymentu, a nie normatywów nakładów dla czynności i robót. Z takiego katalogu nie odczytuje się standardowych roboczogodzin ani czasu pracy sprzętu dla wykonania danej pozycji robót.
"Polskie Normy – zharmonizowane" zawierają wymagania techniczne (np. parametry, metody badań, zasady bezpieczeństwa), ale co do zasady nie są katalogiem normatywów nakładów kosztorysowych dla robót. Mogą wpływać na sposób wykonania i dobór materiałów, jednak nie pełnią roli podstawy do wyznaczania R, M i S w kosztorysie.
"Plan Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia (BIOZ)" jest dokumentem organizacyjno‑bezpieczeństwowym na budowie. Określa zasady BHP i organizację robót pod kątem zagrożeń, lecz nie służy do normowania nakładów robocizny, materiałów i sprzętu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się sformułowanie "nakłady robocizny, materiałów i sprzętu", to najczęściej chodzi o KNR lub inne katalogi normatywów nakładów, a nie o normy techniczne czy dokumenty BHP.
