Wyłącznik różnicowoprądowy powinien zadziałać przy określonym różnicowym prądzie zadziałania IA. W zadaniu podano kryterium oceny: IA musi spełniać zależność IA = (0,5÷1,00) IN, gdzie IN to prąd znamionowy przypisany do danego wyłącznika.
Jak to sprawdzić w praktyce:
- dla każdego wyłącznika odczytaj z oznaczenia lub tabeli wartość IN (prąd znamionowy),
- oblicz dolną granicę dopuszczalną: 0,5 · IN,
- oblicz górną granicę dopuszczalną: 1,0 · IN,
- porównaj zmierzoną wartość IA z tabeli z otrzymanym przedziałem.
Poprawna jest odpowiedź "P202 25-30-AC", ponieważ dla tego wyłącznika zmierzony prąd zadziałania (z tabeli) mieści się w przedziale od 0,5 IN do 1,0 IN. Pozostałe propozycje nie spełniają warunku: w co najmniej jednym przypadku IA wypada poniżej 0,5 IN (zadziałanie zbyt "czułe" względem kryterium zadania) albo powyżej 1,0 IN (zadziałanie za późne względem kryterium).
Typowe pułapki egzaminacyjne to: nieuwzględnienie, że zakres jest przedziałem (a nie pojedynczą wartością), oraz mechaniczne kierowanie się samym "30" lub "100" w oznaczeniu bez sprawdzenia relacji do IN.