Pomiar rezystancji izolacji silnika trójfazowego wykonuje się przy odłączonym obwodzie zasilającym, aby wykluczyć wpływ sieci i zapewnić bezpieczeństwo. Wyniki z tabeli interpretuje się diagnostycznie: sprawne uzwojenie ma rezystancję izolacji na poziomie zgodnym z przyjętym kryterium dopuszczalności oraz bez anomalii względem pozostałych faz, natomiast uszkodzone uzwojenie zwykle wykazuje istotnie niższą rezystancję (np. wskutek zawilgocenia, zabrudzenia, starzenia izolacji lub przebicia).
W zadaniu należy porównać wyniki dla trzech uzwojeń (U1–U2, V1–V2, W1–W2) zgodnie ze schematem pomiarowym. Jeżeli dwa uzwojenia mają wyniki "prawidłowe" (w tym samym rządzie wielkości i bez oznak degradacji), a jedno uzwojenie ma wynik odstający i kwalifikujący się jako niespełniający kryterium, wniosek jest jednoznaczny: uszkodzenie dotyczy tego jednego uzwojenia.
- U1–U2 sprawne – wyniki pomiarów nie wskazują obniżenia rezystancji izolacji w stopniu kwalifikującym do wycofania z eksploatacji.
- V1–V2 sprawne – analogicznie, brak przesłanek z tabeli, by uznać degradację izolacji dla tej fazy.
- W1–W2 uszkodzone – to uzwojenie ma wynik/relacje pomiarów wskazujące na obniżoną rezystancję izolacji, czyli gorszy stan techniczny niż pozostałe fazy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Opcja "wszystkie sprawne" ignoruje odstający (gorszy) wynik dla W1–W2. Opcja z uszkodzeniem dwóch faz wprowadza nadmiarowe uszkodzenie bez potwierdzenia w danych pomiarowych. Opcja "wszystkie uszkodzone" jest typowym błędem uogólnienia: pojedyncza anomalia nie oznacza automatycznie degradacji całego silnika.
W praktyce taki wynik jest sygnałem do działań serwisowych: ponownej weryfikacji po osuszeniu/oczyszczeniu, sprawdzenia przyczyn (wilgoć, brud, uszkodzenie mechaniczne przewodów wyprowadzonych), a w razie braku poprawy – naprawy uzwojenia lub wyłączenia silnika z eksploatacji.
