KWALIFIKACJA SPO5 - CZERWIEC 2016

PYTANIE NR 15.
W celu udrożnienia dróg oddechowych nieprzytomnemu podopiecznemu z niewyczuwalnym oddechem należy
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Udrożnienie dróg oddechowych u osoby nieprzytomnej wykonuje się przez odgięcie głowy do tyłu i uniesienie żuchwy, co odsuwa język od tylnej ściany gardła.
Pozostałe propozycje nie zapewniają drożności: miękkie podłoże nie pomaga, pozycja bezpieczna dotyczy osoby oddychającej, a "wysuwanie języka" nie jest zalecaną techniką.

Pełne wyjaśnienie:

U osoby nieprzytomnej najczęstszą przyczyną niedrożności dróg oddechowych jest zapadanie się języka i tkanek miękkich gardła. Dlatego podstawową i najszybszą metodą udrożnienia dróg oddechowych jest manewr odgięcia głowy do tyłu i uniesienia żuchwy (tzw. head tilt–chin lift / jaw lift). Zmienia on ułożenie struktur w gardle i zmniejsza ryzyko mechanicznego zamknięcia światła dróg oddechowych.

Odpowiedź "odgiąć głowę podopiecznego do tyłu i unieść żuchwę do góry." jest właściwa, bo opisuje czynność, która bezpośrednio poprawia drożność dróg oddechowych i umożliwia ocenę oddechu oraz dalsze działania (wezwanie pomocy, ewentualnie rozpoczęcie RKO).

  • "ułożyć podopiecznego na wznak na miękkim podłożu." – samo podłoże nie udrażnia dróg oddechowych. Co więcej, w sytuacji nagłej priorytetem jest drożność dróg oddechowych i ocena oddechu, a nie komfort ułożenia.
  • "ułożyć podopiecznego w pozycji bezpiecznej." – pozycję bezpieczną stosuje się u osoby nieprzytomnej, ale oddychającej prawidłowo. Gdy oddech nie jest prawidłowy, kluczowe jest szybkie podjęcie działań zgodnych z BLS (w tym przygotowanie do RKO), a nie układanie w pozycji bocznej jako czynność "na wszelki wypadek".
  • "odgiąć głowę podopiecznego do tyłu i wysunąć język na brodę." – "wyciąganie języka" nie jest standardową, zalecaną techniką. Może być nieskuteczne i prowadzić do niepotrzebnych manipulacji. W praktyce stosuje się manewry udrożnienia (odgięcie głowy, uniesienie żuchwy), a przy podejrzeniu urazu – techniki z ograniczeniem ruchów odcinka szyjnego, zgodnie z przeszkoleniem.

Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj regułę: nieprzytomny + prawidłowy oddech → pozycja bezpieczna; nieprzytomny + brak prawidłowego oddechu → wezwanie pomocy i działania BLS (po udrożnieniu dróg oddechowych i ocenie oddechu).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To zestaw prostych czynności, które mają przywrócić swobodny przepływ powietrza przez górne drogi oddechowe. Najczęściej chodzi o odsunięcie języka od tylnej ściany gardła poprzez odpowiednie ułożenie głowy i żuchwy, aby umożliwić prawidłowe oddychanie lub ocenę oddechu.
Ułóż poszkodowanego na plecach na stabilnym podłożu. Jedną dłoń połóż na czole i delikatnie odchyl głowę do tyłu. Palce drugiej dłoni umieść na kostnej części brody i unieś żuchwę do góry. To zwykle wystarcza, by udrożnić drogi oddechowe.
Przy utracie przytomności spada napięcie mięśni, w tym mięśni języka i gardła. Język "opada" ku tyłowi i może przylegać do tylnej ściany gardła, zwężając lub zamykając światło dróg oddechowych. Manewry z odgięciem głowy i uniesieniem żuchwy przeciwdziałają temu mechanizmowi.
Pozycję bezpieczną stosuje się u osoby nieprzytomnej, która oddycha prawidłowo. Celem jest utrzymanie drożności dróg oddechowych i zmniejszenie ryzyka zachłyśnięcia wymiocinami. Jeśli oddech nie jest prawidłowy, priorytetem są czynności BLS i przygotowanie do RKO.
W praktyce ocenia się, czy oddech jest prawidłowy, a nie czy jest "wyczuwalny". Oddech może być bardzo słaby lub występować jako pojedyncze, nieregularne westchnięcia (agonalne), które nie są prawidłowym oddychaniem. Na egzaminach warto pamiętać o tej różnicy pojęciowej.
To nie jest standardowa technika pierwszej pomocy: bywa nieskuteczna, wymaga trudnych manipulacji i może opóźnić właściwe działania. Skuteczniejszym i zalecanym sposobem jest ułożenie głowy i żuchwy (odgięcie głowy, uniesienie żuchwy), bo bezpośrednio poprawia drożność górnych dróg oddechowych.
Typowe pomyłki to: automatyczne wybieranie pozycji bezpiecznej mimo braku prawidłowego oddechu, zbyt małe odgięcie głowy (brak efektu), skupienie się na "wygodzie" zamiast na drożności oraz mylenie działań dla osoby oddychającej i nieoddychającej. Pomaga trzymanie się stałej sekwencji BLS.
Oddech agonalny to pojedyncze, nieregularne westchnięcia, często z przerwami, które mogą wyglądać jak oddychanie. Jest podstępny, bo obserwator może uznać, że oddech jest "jakiś", więc nie podejmie RKO. W ocenie pierwszej pomocy kluczowe jest: jeśli oddech nie jest prawidłowy, traktuj to jak brak oddechu.
W typowej sytuacji bez podejrzenia urazu to podstawowa metoda udrożnienia. Jednak gdy istnieje podejrzenie urazu kręgosłupa szyjnego (np. upadek z wysokości), stosuje się techniki z ograniczeniem ruchów szyi zgodnie z przeszkoleniem i zasadami BLS. Na egzaminie ważne jest dostosowanie techniki do opisu sytuacji.
Najlepiej uczyć się algorytmów: bezpieczeństwo, ocena przytomności, wezwanie pomocy, udrożnienie dróg oddechowych, ocena oddechu i dalsze kroki (pozycja bezpieczna albo RKO). Skuteczne są też ćwiczenia praktyczne: układanie rąk, ustawienie głowy i żuchwy oraz rozróżnianie oddechu prawidłowego od nieprawidłowego.
info

Około 60% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Źródła:

  • European Resuscitation Council (ERC), "European Resuscitation Council Guidelines 2021: Basic Life Support", section on airway opening (head tilt–chin lift / jaw thrust), 2021
  • Polska Rada Resuscytacji, "Wytyczne resuscytacji 2021" (część: podstawowe zabiegi resuscytacyjne/BLS – udrożnienie dróg oddechowych), 2021

Materiały:

  • Wytyczne resuscytacji/BLS (materiały ERC/PRR – część podstawowych zabiegów resuscytacyjnych)
  • Kurs pierwszej pomocy z elementami ćwiczeń praktycznych na fantomie
  • Materiały edukacyjne o ocenie oddechu i rozpoznaniu oddechu agonalnego

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego