U osoby starszej, która jest sprawna intelektualnie i fizycznie, a jednocześnie odczuwa osamotnienie i brak zajęć, priorytetem jest taka forma spędzania czasu, która:
- wzmacnia kontakty społeczne i przynależność do grupy,
- daje regularną strukturę tygodnia (motywuje do wychodzenia z domu),
- zapewnia stymulację poznawczą i poczucie sprawczości,
- jest adekwatna do możliwości (bez nadmiernego obciążenia).
Zajęcia na Uniwersytecie Trzeciego Wieku spełniają te warunki: zwykle są prowadzone w grupie, sprzyjają nawiązywaniu relacji, rozwijaniu zainteresowań i podtrzymywaniu aktywności intelektualnej. Dla opiekuna to również praktyczna wskazówka: aktywność grupowa bywa skuteczniejsza niż "zajęcie czasu" w domu, gdy głównym problemem jest izolacja.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej właściwe?
- Oglądanie telewizji jest bierne i najczęściej samotne; może wypełniać czas, ale nie buduje sieci wsparcia społecznego ani nie przełamuje izolacji.
- Oglądanie albumów ze zdjęciami może poprawiać nastrój i wspierać pamięć autobiograficzną, ale nadal jest to aktywność indywidualna; nie odpowiada wprost na potrzebę kontaktu z innymi.
- Czytanie książek rozwija i relaksuje, lecz zwykle nie redukuje poczucia osamotnienia, jeśli nie jest połączone z elementem społecznym (np. klubem książki).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie przypadku pojawia się samotność, szukaj odpowiedzi zawierającej uczestnictwo w grupie, kontakt z ludźmi i aktywizację, a nie tylko "czynność do wykonania".
