KWALIFIKACJA MOD3 + MOD7 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 28.
W celu uzyskania żakietu damskiego przedstawionego na rysunku szablony na tkaninie w podłużne pasy należy ułożyć według zasady
Ilustracja przedstawia damski żakiet w podłużne czarno-białe pasy.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na tkaninie w podłużne pasy elementy kroju układa się zgodnie z nitką prostą.
Oznaczenie nitki prostej na szablonie powinno być ustawione równolegle do nitki osnowy, aby pasy nie "uciekały" i żeby gotowy żakiet układał się prawidłowo oraz wyglądał estetycznie.

Pełne wyjaśnienie:

W tkaninach tkanych wyróżnia się dwa podstawowe kierunki nitek: osnowę (zwykle kierunek wzdłuż długości tkaniny) oraz wątek (zwykle w poprzek). Na szablonach krawieckich zaznacza się nitkę prostą (kierunek nitki), która informuje, jak element ma być ułożony na materiale, aby zachować właściwe układanie, stabilność i wygląd.

Dla żakietu uszytego z tkaniny w podłużne pasy kluczowe jest, aby pasy przebiegały zgodnie z zamierzonym kierunkiem na sylwetce. Dlatego nitka prosta na szablonie powinna być równoległa do nitki osnowy. Takie ułożenie pomaga:

  • utrzymać proste, pionowe prowadzenie pasów na elementach (bez skręcania),
  • zapobiegać deformacji elementów w trakcie noszenia i prasowania,
  • uzyskać lepszą powtarzalność i dopasowanie wzoru między elementami (szczególnie na przodach i przy szwach).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • 45° do osnowy oznacza krojenie "ze skosu". Skos zwiększa podatność na rozciąganie i może powodować "uciekanie" pasów, co w żakiecie (wyrobie konstrukcyjnie stabilnym) jest zwykle niepożądane.
  • Równolegle do wątku zmienia orientację elementu o 90° względem typowego ułożenia; przy podłużnych pasach najczęściej spowoduje to, że pasy nie będą przebiegały zgodnie z założeniem projektu i mogą wyglądać nienaturalnie.
  • Dowolne ułożenie jest błędne, bo brak kontroli kierunku nitki prowadzi do różnego układania się części, skręcania, nierównego "ciągnięcia" oraz problemów z estetyką wzoru.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się osnowa i wątek, a pytanie dotyczy ułożenia szablonu, zwykle sprawdzana jest zasada prowadzenia nitki prostej i stabilności elementu, a nie "oszczędność materiału" czy przypadkowe dopasowanie wzoru.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Osnowa to układ nitek biegnących wzdłuż tkaniny, a wątek biegnie poprzecznie. Te dwa kierunki tworzą splot tkaniny i wpływają na jej zachowanie w użytkowaniu. W krojeniu ważne jest, by rozpoznawać te kierunki i nie mylić ich z "kierunkiem wzoru".
Nitka prosta (kierunek nitki) na szablonie pokazuje, jak ułożyć element na materiale. Jeśli jest ustawiona prawidłowo, element nie będzie się skręcał ani nadmiernie rozciągał. To kluczowe przy wyrobach wymagających stabilności, np. żakietach.
Bo pasy są wzorem kierunkowym: gdy elementy zostaną ułożone pod złym kątem, pasy "uciekają", wyglądają nierówno na przodach i w szwach, a wyrób traci estetykę. Dodatkowo niewłaściwy kierunek nitki może powodować gorsze układanie się żakietu podczas noszenia.
Krojenie pod 45° to krojenie ze skosu. Zwiększa elastyczność i rozciągliwość, przez co element może się wydłużać, falować lub skręcać. Na tkaninie w pasy powoduje też skośne prowadzenie pasów, co zwykle jest efektem niepożądanym w żakiecie.
Może to występować w szczególnych sytuacjach konstrukcyjnych lub projektowych, ale wymaga świadomego założenia i kontroli efektu. W typowym układzie elementów odzieży wierzchniej dąży się do prowadzenia nitki prostej równolegle do osnowy, aby zachować stabilność i poprawne układanie.
Najpierw układa się elementy zgodnie z nitką prostą, a potem kontroluje położenie pasów na liniach szwów (np. bocznych, ramion). Pomaga przenoszenie znaczników, symetryczne układanie części oraz sprawdzenie, czy pasy na lewym i prawym przodzie wypadają na tej samej wysokości.
Nie, bo oszczędność materiału nie może łamać zasad kierunku nitki. Dowolne ułożenie często prowadzi do skręcania elementów, nierównego układania się ubrania i problemów z estetyką wzoru (pasy, kraty). Najpierw poprawność technologiczna, dopiero potem optymalizacja zużycia tkaniny.
Najczęściej osnowa biegnie wzdłuż długości tkaniny (kierunek belki), ale nie zawsze pokrywa się to z wizualnym kierunkiem wzoru. Pomocne bywa sprawdzenie mniejszej rozciągliwości w kierunku osnowy oraz obserwacja krawędzi fabrycznych (brzegów). W razie wątpliwości warto wykonać próbę.
Typowe błędy to: mylenie osnowy z wątkiem, układanie części pod przypadkowym kątem, brak symetrii wzoru na lewym i prawym przodzie oraz niedokładne przenoszenie znaczników. Skutkiem są pasy nieschodzące się na szwach i pogorszenie wyglądu gotowego wyrobu.
Ćwicz rozpoznawanie osnowy i wątku, czytanie oznaczenia nitki prostej na szablonach oraz analizę wpływu ułożenia na wygląd wzoru (pasy/krata). Dobrą metodą jest praca na próbkach tkanin i układanie papierowych form w różnych kierunkach, a potem ocena efektu.
info

Około 46% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Materiały:

  • Brak możliwości weryfikacji źródła - wiedza ogólna z dziedziny technologii odzieży (układ szablonów, nitka prosta)
  • Brak możliwości weryfikacji źródła - wiedza ogólna z dziedziny włókiennictwa (osnowa/wątek i kierunki w tkaninie)
  • Zeszyty ćwiczeń i instrukcje szkolne do pracowni odzieżowej dotyczące krojenia tkanin wzorzystych (materiały szkolne wskazane przez nauczyciela)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego