Rowek wpustowy w kole pasowym wykonuje się w piaście (otworze) współpracującej z wałem. W takiej obróbce kluczowe są dwa wymagania: pewne zamocowanie oraz zachowanie współosiowości (ograniczenie bicia), aby rowek był wykonany we właściwym położeniu względem osi otworu.
Dlatego poprawnym rozwiązaniem jest zamocowanie w uchwycie trójszczękowym samocentrującym. Taki uchwyt centruje detal na szczękach i umożliwia stabilne trzymanie elementu o kształcie obrotowym (jak koło pasowe). Samocentrowanie jest istotne, bo upraszcza uzyskanie osiowości bez czasochłonnego trasowania i "łapania" detalu w przypadkowej pozycji.
Odpowiedź "w imadle maszynowym" jest typowa dla elementów o kształtach pryzmatycznych lub płaskich. Koło pasowe (element obrotowy) w zwykłym imadle może być trzymane niepewnie, a jego bazowanie bywa przypadkowe; łatwo też o przechył, co może powodować niewłaściwe położenie rowka i pogorszenie pasowania połączenia wpustowego.
Odpowiedź "bezpośrednio na stole obrabiarki" jest niewłaściwa, ponieważ samo oparcie/położenie na stole nie zapewnia ani sztywności, ani powtarzalnego ustalenia położenia. Przy siłach skrawania detal może się przesunąć, a brak właściwego bazowania zwiększa ryzyko błędu wymiaru i położenia rowka, a także zagrożenie dla bezpieczeństwa pracy.
Odpowiedź "w imadle ślusarskim" jest błędna, bo imadło ślusarskie nie jest typowym osprzętem do obróbki na obrabiarkach skrawających: nie zapewnia wymaganej dokładności ustalenia, sztywności i bezpiecznego, technologicznego mocowania w trakcie skrawania. Może to prowadzić do drgań, przesunięcia detalu i uszkodzenia narzędzia lub przedmiotu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy detal ma kształt obrotowy (koło, tuleja, pierścień), najczęściej oczekuje się mocowania w uchwycie tokarskim lub innym osprzęcie zapewniającym centrowanie. Gdy detal jest płaski lub pryzmatyczny, częściej stosuje się imadło maszynowe.
