Odleżyny powstają najczęściej wskutek długotrwałego ucisku (często także tarcia i sił ścinających), który upośledza ukrwienie tkanek. Dlatego podstawą profilaktyki u osoby leżącej i niesamodzielnej jest konsekwentne odciążanie miejsc narażonych na ucisk (np. poprzez właściwe ułożenie, zmianę pozycji, stosowanie odpowiednich podkładek) oraz stała obserwacja skóry.
Drugim ważnym filarem jest stan odżywienia. Skóra i tkanki do utrzymania integralności oraz regeneracji potrzebują m.in. odpowiedniej podaży energii i białka. W praktyce opiekuńczej zwraca się uwagę, że niedożywienie i zbyt mała podaż białka mogą pogarszać kondycję skóry i utrudniać gojenie, dlatego w profilaktyce odleżyn często akcentuje się żywienie ukierunkowane na dostarczenie białka.
Dlatego odpowiedź "bogatobiałkową i odciążyć miejsca narażone na ucisk" najlepiej odpowiada na pytanie: łączy wsparcie żywieniowe z działaniem bezpośrednio redukującym przyczynę uszkodzeń.
Pozostałe odpowiedzi zawierają elementy mogące w opiece występować, ale nie są trafne w zestawieniu z typem diety:
- "ubogoresztkową …" oraz "bogatoresztkową …" dotyczą głównie wskazań gastroenterologicznych (praca jelit), a nie celu profilaktyki odleżyn. Taki dobór pojęć może wynikać z mylenia różnych rodzajów diet.
- "niskobiałkową …" jest sprzeczna z ideą wspierania regeneracji tkanek; zbyt mała podaż białka może pogorszyć stan skóry i procesy naprawcze.
- Wzmianka o "materacu zmiennociśnieniowym" może być kojarzona z odciążaniem, ale w tym pytaniu kluczowe jest połączenie prawidłowego żywienia (białko) z odciążaniem punktów ucisku. Sam wybór sprzętu bez właściwego żywienia nie odpowiada wprost na warunek diety wskazany w treści.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: odleżyny = ucisk + czas, więc priorytetem jest odciążanie, a równolegle dbałość o skórę, nawodnienie i stan odżywienia, w tym odpowiednią podaż białka.
