Część wstępna masażu leczniczego ma zapewnić bezpieczeństwo i właściwe zaplanowanie zabiegu, zanim pacjent zostanie ułożony i rozpocznie się praca manualna. Kluczowe jest, by nie działać "w ciemno", tylko oprzeć się na dokumentacji oraz informacjach zebranych od pacjenta.
Zapoznanie się ze zleceniem lekarskim jest logicznym pierwszym krokiem, ponieważ określa ono cel i zakres zabiegu (np. okolica, wskazania, ewentualne ograniczenia). Dzięki temu masażysta wie, o co dopytać w wywiadzie i na co zwrócić uwagę podczas kwalifikacji pacjenta.
Następnie wykonuje się wywiad z pacjentem. Wywiad służy potwierdzeniu aktualnego stanu, dolegliwości, reakcji na wcześniejsze zabiegi oraz wychwyceniu przeciwwskazań lub sytuacji wymagających modyfikacji (np. nasilony ból, złe samopoczucie). Ten etap jest najbardziej wartościowy, gdy masażysta zna już treść zlecenia i może zadawać pytania celowane.
Dopiero później wskazuje się pacjentowi miejsce przygotowania do zabiegu (przebranie, zdjęcie biżuterii, przygotowanie okolicy zabiegowej). Jest to element organizacyjny, który powinien następować po wstępnej kwalifikacji – tak, aby pacjent nie przygotowywał się do zabiegu, którego nie można wykonać albo trzeba go istotnie zmodyfikować.
Pozostałe sekwencje są mniej trafne, bo albo rozpoczynają od czynności organizacyjnej bez weryfikacji podstaw do masażu, albo odkładają zapoznanie się ze zleceniem na koniec, co grozi zebraniem niepełnych informacji w wywiadzie i podjęciem błędnych decyzji. Dlatego poprawna kolejność to 3,1,2.
