W opisanej sytuacji geodeta nie odnalazł w terenie dwóch znaków granicznych w miejscach, w których powinny się znajdować. Jednocześnie wskazano, że punkty te zostały wcześniej ustalone w ramach wcześniejszego opracowania oraz że w Państwowym Zasobie Geodezyjnym i Kartograficznym istnieją materiały umożliwiające ich odtworzenie. Taki zestaw przesłanek prowadzi do wyboru procedury "Wznowienie znaków granicznych."
Dlaczego to jest właściwe?
Istotą wznowienia jest odtworzenie w terenie położenia punktów/granicy na podstawie istniejącej dokumentacji i danych, gdy stabilizacja (znaki) nie zachowała się. Skoro zasób zawiera materiały pozwalające na odtworzenie, celem pracy nie jest tworzenie nowego przebiegu granicy, lecz przywrócenie oznaczenia w miejscu wynikającym z danych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Rozgraniczenie nieruchomości." – to tryb stosowany, gdy przebieg granicy jest sporny albo nie można go odtworzyć w oparciu o dostępne dane i trzeba doprowadzić do rozstrzygnięcia. W pytaniu podkreślono, że materiały do odtworzenia istnieją.
- "Ustalenie granic." – dotyczy sytuacji, w której przebieg granicy trzeba określić (ustalić) w ramach określonych czynności, a nie tylko odtworzyć istniejące, wcześniej ustalone punkty. Tu kluczowe jest wcześniejsze opracowanie i zasób.
- "Wyznaczenie punktów granicznych." – bywa mylone z wznowieniem, bo również odnosi się do "pokazania" punktów w terenie. Jednak w pytaniu akcent jest na brak znaków i posiadanie materiałów umożliwiających odtworzenie, co odpowiada wznowieniu znaków granicznych jako właściwej procedurze.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawiają się jednocześnie trzy elementy: (1) brak znaków w terenie, (2) punkty były już wcześniej ustalone, (3) są materiały w zasobie do odtworzenia – najczęściej prowadzi to do wyboru wznowienia znaków granicznych.
