W rębni gniazdowej częściowej (IIIb) odnowienie prowadzi się dwutorowo, bo powierzchnia nie jest odnawiana jednocześnie w całości, lecz w układzie gniazdowym.
Dlaczego "sztuczne na gniazdach"?
Gniazda to miejsca celowo wyznaczone do założenia odnowienia. W praktyce pozwalają one świadomie wprowadzić pożądany skład gatunkowy (np. domieszkę lub gatunek docelowy), kontrolować rozmieszczenie sadzonek i ograniczyć ryzyko niepowodzenia, dlatego typowym rozwiązaniem jest odnowienie sztuczne w obrębie gniazd.
Dlaczego "naturalne na powierzchni międzygniazdowej"?
Między gniazdami pozostaje część drzewostanu i warunki sprzyjające obsiewowi: nasiona pochodzą od drzew rosnących w sąsiedztwie, a odnowienie pojawia się jako samosiew/nalot. Stąd w tej strefie zakłada się wykorzystanie odnowienia naturalnego, co zmniejsza koszty i bywa lepiej dopasowane do lokalnego mikrosiedliska.
Dlaczego pozostałe warianty są błędne?
- Wariant "naturalne na gniazdach i międzygniazdach" pomija sens wydzielania gniazd jako miejsc planowego wprowadzania odnowienia oraz kontrolowanego kształtowania składu.
- Wariant "sztuczne na gniazdach i międzygniazdach" nie odpowiada idei wykorzystania potencjału samosiewu między gniazdami i prowadziłby do niepotrzebnego rozszerzania sadzeń na całą powierzchnię.
- Wariant "naturalne na gniazdach i sztuczne między gniazdami" odwraca logikę zabiegu: sztuczne odnowienie wprowadza się tam, gdzie chce się je skoncentrować (gniazda), a nie w przestrzeni między nimi.
Na egzaminie warto zapamiętać: gniazda = planowe wprowadzenie (często sztuczne), a między gniazdami = wykorzystanie obsiewu (naturalne).
