W odnowieniu naturalnym dębu kluczowe jest wykorzystanie lat o obfitym urodzaju żołędzi, bo to właśnie dostępność nasion w krótkim czasie decyduje o powodzeniu odnowienia. Cięcia obsiewne mają stworzyć warunki do skutecznego obsiewu: odpowiednią ilość światła przy zachowaniu osłony (mikroklimat, ochrona gleby) oraz dostęp do powierzchni gleby, na którą spada nasienie.
Dlatego odpowiedź "w roku nasiennym" jest właściwa: zabieg ma sens wtedy, gdy istnieje realna szansa, że drzewostan wytworzy dużo nasion i dojdzie do obsiewu. Wykonanie cięć w latach bez urodzaju zwiększa ryzyko, że mimo poniesionych kosztów i ingerencji w drzewostan nie pojawi się wystarczająca liczba siewek.
- Odpowiedź "3-4 lata po roku nasiennym." jest nieprawidłowa, bo po kilku latach od urodzaju "okno" obsiewu jest już zamknięte: nie uzyskuje się efektu wykorzystania świeżego nasienia w momencie przygotowania warunków świetlnych.
- Odpowiedź "3-4 lata przed rokiem nasiennym." także jest błędna: rok nasienny jest zdarzeniem biologicznym, którego nie planuje się z taką dokładnością, a cięcie bez aktualnego urodzaju nie zapewnia podstawowego czynnika odnowienia, czyli nasion.
- Odpowiedź "po wykonaniu cięć uprzątających." jest błędna, bo cięcia uprzątające wiążą się z końcowymi etapami usuwania drzewostanu osłonowego; wykonywanie ich jako warunku wstępnego dla cięć obsiewnych odwraca logikę zabiegów odnowieniowych.
W praktyce warto łączyć wiedzę o biologii dębu (zmienność urodzaju) z obserwacją drzewostanu i planem hodowlanym, aby termin cięć wspierał skuteczny nalot i ograniczał ryzyko nieudanego odnowienia.
