W formacie CD-Audio (CD-DA) sygnał jest zapisany jako PCM (Pulse Code Modulation), czyli jako ciąg próbek o określonej rozdzielczości bitowej. Rozdzielczość bitowa (ang. bit depth) informuje, ilu bitów używa się do zapisu pojedynczej próbki amplitudy. Im większa liczba bitów, tym drobniejsza kwantyzacja, niższy poziom zniekształceń kwantyzacji i większa teoretyczna dynamika.
Dla CD-Audio standardowo przyjmuje się 16 bitów na próbkę. To właśnie ta wartość jest poprawną odpowiedzią w pytaniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "8 bitów" – taka rozdzielczość spotykana jest w bardzo uproszczonych zastosowaniach cyfrowych i daje wyraźnie gorszą jakość (niska dynamika, słyszalne artefakty kwantyzacji). Nie jest to standard CD-Audio.
- "24 bity" – to częsty standard w produkcji audio (nagrania, miks, mastering), bo zapewnia duży zapas dynamiki i wygodę obróbki. Jednak sam format CD-Audio nie jest 24-bitowy, więc odpowiedź nie pasuje do pytania.
- "32 bity" – bywa używane w obróbce sygnału (np. 32-bit float w DAW) dla bezpieczeństwa przed przesterowaniem w obliczeniach i większej precyzji. To nadal nie opisuje standardu CD-Audio.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy konkretnego nośnika/standardu (tu: CD-Audio), nie wybieraj "najwyższej" liczby. Najpierw przypomnij sobie, do czego dany standard został zaprojektowany: CD-Audio to klasyczny format dystrybucyjny, a nie format roboczy do nagrań w studiu.
