KWALIFIKACJA ROL4 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 27.
W gospodarstwach o dużym udziale trwałych użytków zielonych podstawową paszą stosowaną w opasie bydła jest
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W gospodarstwach, gdzie dominują trwałe użytki zielone, podstawą bazy paszowej są trawy i rośliny łąkowe.
Dlatego w opasie bydła jako podstawową paszę objętościową najczęściej stosuje się sianokiszonkę z traw, bo pozwala zakonserwować zielonkę i utrzymać jej wartość pokarmową.

Pełne wyjaśnienie:

Warunek "duży udział trwałych użytków zielonych" oznacza, że gospodarstwo opiera produkcję pasz głównie na łąkach i pastwiskach. W takiej sytuacji najbardziej naturalną i zwykle podstawową paszą objętościową dla bydła (także w opasie) są pasze wytwarzane z traw i runi łąkowej.

Odpowiedź "sianokiszonka z traw" jest właściwa, ponieważ sianokiszonka powstaje z podsuszonej zielonki i umożliwia sprawne zakonserwowanie dużych ilości paszy z TUZ, z mniejszym ryzykiem strat niż przy tradycyjnym suszeniu na siano w niepewnych warunkach pogodowych. Daje też stabilną paszę objętościową, którą można łączyć z paszami treściwymi w dawce dla opasów.

Pozostałe propozycje są mniej trafne w kontekście gospodarstwa typowo łąkowo-pastwiskowego:

  • "kiszonka GPS" dotyczy zwykle kiszonki z całych roślin zbożowych zbieranych na zielono. Może być stosowana, ale nie wynika bezpośrednio z dominacji TUZ i nie jest najbardziej typową "podstawą" w takim profilu gospodarstwa.
  • "kiszonka z kukurydzy" jest bardzo popularna w intensywnym opasie, jednak wymaga odpowiedniej powierzchni gruntów ornych i technologii uprawy kukurydzy. Przy dużym udziale TUZ kukurydza często nie jest główną bazą paszową.
  • "kiszonka z prasowanych wysłodków buraczanych" to pasza uboczna/przemysłowa, stosowana jako dodatek. Zależy od dostępności i zakupu, więc zwykle nie stanowi podstawowej paszy w gospodarstwie opartym na użytkach zielonych.

Na egzaminie warto czytać pytanie "warunkowo": najpierw rozpoznaj typ gospodarstwa (TUZ), a dopiero potem dobieraj paszę, która z tego typu gospodarstwa najczęściej pochodzi i jest najłatwiej w nim wytwarzana oraz magazynowana.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Sianokiszonka z traw to zakonserwowana pasza objętościowa z podsuszonej zielonki (głównie traw), zakiszana w warunkach beztlenowych. Łączy cechy siana i kiszonki: ma zwykle wyższą wilgotność niż siano, a jednocześnie jest stabilna i łatwa do przechowywania przez dłuższy czas.
Bo trwałe użytki zielone (łąki i pastwiska) dostarczają dużych ilości zielonki z traw i runi łąkowej. Skoro ta pasza jest "na miejscu" i w dużej ilości, to najczęściej stanowi podstawę żywienia bydła, a konserwacja w formie sianokiszonki pozwala wykorzystać ją także poza sezonem pastwiskowym.
TUZ to trwałe użytki zielone, czyli przede wszystkim łąki i pastwiska użytkowane przez wiele lat. Są one ważnym źródłem pasz objętościowych dla przeżuwaczy, bo umożliwiają pozyskanie zielonki do skarmiania na świeżo lub do konserwacji (np. jako sianokiszonka).
Tak, w wielu gospodarstwach intensywnych kiszonka z kukurydzy jest kluczową paszą energetyczną w opasie. Jednak pytanie egzaminacyjne zawęża sytuację do gospodarstw o dużym udziale TUZ, gdzie typową bazą paszową są trawy, więc jako "podstawowa" pasza częściej wskazywana jest sianokiszonka z traw.
Siano jest paszą suszoną do niskiej wilgotności, a sianokiszonka to pasza z podsuszonej zielonki zakiszana beztlenowo. Sianokiszonka bywa łatwiejsza do wykonania w zmiennej pogodzie i może ograniczać straty wartości pokarmowej, ale wymaga szczelnego pakowania i dobrej jakości materiału do zakiszania.
Najczęściej w terminach zbioru zielonki z łąk: przy pierwszym i kolejnych pokosach, gdy trawy mają wysoką wartość pokarmową. Kluczowe jest podsuszenie zielonki oraz szybkie i szczelne zamknięcie pryzmy lub bel, aby wytworzyć warunki beztlenowe potrzebne do prawidłowego zakiszania.
Kiszonka GPS (z całych roślin zbożowych zbieranych na zielono) może być stosowana jako element dawki, ale zwykle wynika z produkcji na gruntach ornych. W gospodarstwach opartych głównie na TUZ najczęściej łatwiej i taniej pozyskać paszę z traw, więc to ona bywa podstawą żywienia objętościowego.
"Podstawowa pasza" oznacza zwykle główną paszę objętościową, stanowiącą trzon dawki i będącą najczęściej dostępną w danym typie gospodarstwa. W opasie do tej bazy dobiera się dodatki (pasze treściwe, białkowe, mineralne), ale fundament zależy od struktury użytków rolnych.
Najczęstszy błąd to wybór odpowiedzi "z rozpędu", np. kukurydzy, bo kojarzy się z opasem. Drugi błąd to pomijanie warunku "duży udział TUZ". W testach kluczowe jest dopasowanie paszy do typu gospodarstwa, a nie do ogólnej wiedzy o intensywnych systemach żywienia.
Ucz się "parami": typ gospodarstwa (TUZ vs grunty orne) i typowe pasze (trawy/sianokiszonka vs kukurydza/kiszonka). Pomaga też powtórka podziału pasz: objętościowe, treściwe, białkowe, mineralne. Na egzaminie czytaj uważnie warunki wstępne w treści pytania.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 52% zdających egzamin. trudne

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z zakresu żywienia przeżuwaczy (bydło)
  • Materiały szkoleniowe ODR dotyczące produkcji pasz z TUZ i żywienia bydła
  • Notatki z lekcji o konserwacji pasz: sianokiszonka, kiszonki, GPS

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego