KWALIFIKACJA EKA2 - WRZESIEŃ 2015

PYTANIE NR 35.
W ilu egzemplarzach należy sporządzić spis zdawczo-odbiorczy dla materiałów archiwalnych przekazywanych do archiwum państwowego?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Spis zdawczo-odbiorczy sporządza się w trzech egzemplarzach, aby każda ze stron przekazania materiałów archiwalnych miała komplet potwierdzeń, a jeden egzemplarz mógł zostać włączony do dokumentacji ewidencyjnej. Zapewnia to rozliczalność przekazania i możliwość późniejszej kontroli.

Pełne wyjaśnienie:

Spis zdawczo-odbiorczy jest podstawowym dokumentem potwierdzającym przekazanie materiałów archiwalnych do archiwum państwowego. Musi umożliwiać jednoznaczną identyfikację przekazywanego zespołu/zbioru (lub jego części) oraz stanowi dowód tego, co i kiedy zostało przekazane.

Dlaczego właściwa odpowiedź to "W trzech"?
W praktyce obie strony czynności (jednostka przekazująca oraz archiwum państwowe jako przyjmujący) potrzebują egzemplarza spisu, który pozostaje w ich dokumentacji. Dodatkowy egzemplarz jest przeznaczony do celów ewidencyjno-kontrolnych (np. dołączenia do akt sprawy, rejestracji, kontroli kompletności przekazania). Taki podział wspiera rozliczalność, możliwość odtworzenia przebiegu przekazania oraz późniejsze wyjaśnianie ewentualnych rozbieżności.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • W dwóch. To częsty wybór intuicyjny ("po jednym dla każdej strony"), ale pomija potrzebę dodatkowego egzemplarza wykorzystywanego w obiegu ewidencyjnym i kontrolnym.
  • W czterech. Zawyża liczbę egzemplarzy ponad standardowy, wymagany obieg dokumentu. Zwykle nie ma uzasadnienia proceduralnego, by tworzyć aż tyle kopii.
  • W pięciu. Jest jeszcze bardziej skrajne i wynika najczęściej z błędnego przekonania, że dokumenty archiwalne zawsze wymagają wielu kopii "na zapas". W procedurach liczy się zgodność z przyjętym wzorem i obiegiem, a nie mnożenie egzemplarzy.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy dokumentu potwierdzającego przekazanie (spis, protokół), rozważ role stron oraz potrzebę egzemplarza do ewidencji/kontroli. To pomaga odróżnić odpowiedź "2" (intuicyjną) od wymaganej w procedurach.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Spis zdawczo-odbiorczy to dokument ewidencyjny, który opisuje przekazywane jednostki archiwalne i potwierdza fakt przekazania/przyjęcia materiałów. Zawiera m.in. identyfikatory jednostek, tytuły, daty skrajne i liczbę pozycji, aby dało się jednoznacznie rozliczyć przekazanie.
Spis służy do formalnego rozliczenia przekazania materiałów archiwalnych: pozwala porównać stan przekazywany i przyjmowany, stanowi podstawę ewidencji oraz jest dowodem w razie braków lub sporów. Ułatwia też późniejsze wyszukiwanie i kontrolę kompletności zasobu.
Trzy egzemplarze zapewniają prawidłowy obieg dokumentu: po jednym dla strony przekazującej i przyjmującej oraz dodatkowy do celów ewidencyjno-kontrolnych (np. dołączenie do akt sprawy lub dokumentacji ewidencji). Dzięki temu każda strona ma trwałe potwierdzenie przekazania.
W praktyce zasady sporządzania spisu mogą różnić się w zależności od procedury i rodzaju dokumentacji, dlatego trzeba zawsze sprawdzić wymagania dla danej czynności (przekazanie materiałów archiwalnych vs przekazanie dokumentacji niearchiwalnej). Na egzaminie kluczowe jest uważne czytanie, czego dotyczy pytanie.
Spis powinien umożliwiać identyfikację przekazywanych jednostek: nazwy/tytuły, daty skrajne, sygnatury lub inne oznaczenia, liczbę jednostek oraz informacje porządkowe. Dane muszą być na tyle precyzyjne, by archiwum mogło przyjąć i ewidencjonować materiały bez niejasności.
Spis jest przede wszystkim wykazem jednostek (lista z opisem), a protokół częściej opisuje przebieg czynności i stan przekazania (np. uwagi, zastrzeżenia, podpisy, warunki). W praktyce oba dokumenty mogą współwystępować, ale spis odpowiada za szczegółową ewidencję tego, co przekazano.
Najczęstsze błędy to: niepełne opisy (brak dat skrajnych lub sygnatur), niespójne nazewnictwo jednostek, brak zgodności liczby jednostek ze stanem faktycznym oraz pomylenie trybu przekazania (np. do składnicy zamiast do archiwum państwowego). Błędy te utrudniają przyjęcie i ewidencję.
Spis sporządza się przy przekazywaniu akt lub materiałów archiwalnych między podmiotami (np. do archiwum państwowego) albo w sytuacjach wewnętrznego przekazania w organizacji, jeśli wymaga tego procedura. Jest to narzędzie rozliczenia i udokumentowania odpowiedzialności za zasób.
Ucz się przez schematy: jaka czynność → jaki dokument → ile egzemplarzy → kto podpisuje → gdzie trafia każdy egzemplarz. Ćwicz na przykładach spisów i sprawdzaj, czy potrafisz uzasadnić obieg dokumentu. Na teście unikaj intuicyjnego "po dwa", gdy procedura wymaga dodatkowej kopii.
Częściowo tak, bo zwykle jeden egzemplarz zostaje u przekazującego, drugi u przyjmującego, a dodatkowy bywa potrzebny do ewidencji lub akt sprawy. Jednak na egzaminie liczy się konkretna, wymagana liczba, więc najlepszą metodą jest opanowanie standardów obiegu dokumentacji, a nie zgadywanie.
info

Około 63% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Zapewnia to rozliczalność przekazania i możliwość późniejszej kontroli."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z archiwistyki dotyczące przekazywania materiałów archiwalnych i prowadzenia ewidencji
  • Instrukcje/poradniki archiwów państwowych opisujące procedurę przekazania materiałów archiwalnych oraz wymagane formularze
  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji EKA.2 obejmujące dokumentację przekazania i ewidencjonowanie zasobu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego