KWALIFIKACJA EKA2 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 15.
W ilu egzemplarzach należy sporządzić spis zdawczo-odbiorczy dla dokumentacji niearchiwalnej przekazywanej do archiwum zakładowego?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Spis zdawczo-odbiorczy sporządza się w tylu egzemplarzach, aby każda strona przekazania miała własny dowód i aby archiwum mogło prowadzić ewidencję wpływu. W praktyce archiwów zakładowych przy przekazywaniu dokumentacji niearchiwalnej przyjmuje się trzy egzemplarze spisu.

Pełne wyjaśnienie:

Spis zdawczo-odbiorczy jest podstawowym dokumentem potwierdzającym przekazanie dokumentacji (np. niearchiwalnej, kategorii B) z komórki organizacyjnej do archiwum zakładowego. Pełni jednocześnie funkcję:

  • dowodową – potwierdza, jakie teczki/faszcykuły zostały przekazane i kiedy,
  • kontrolną – umożliwia sprawdzenie kompletności przekazania,
  • ewidencyjną – stanowi podstawę do rejestracji wpływu w archiwum zakładowym.

Odpowiedź "W trzech egzemplarzach." jest poprawna, ponieważ w typowej organizacji pracy archiwum zakładowego potrzeba odrębnych egzemplarzy dla uczestników procesu przekazania. Jeden egzemplarz pozostaje w archiwum zakładowym jako część dokumentacji ewidencyjnej, a pozostałe służą stronom przekazania jako potwierdzenie (np. dla komórki przekazującej i dla komórki/jednostki organizacyjnej prowadzącej nadzór nad obiegiem dokumentacji, zgodnie z przyjętą praktyką i wewnętrznymi zasadami).

Odpowiedzi rozpraszające są nieprawidłowe, bo nie zapewniają właściwego zabezpieczenia interesów wszystkich stron:

  • "W dwóch egzemplarzach." – często spotykana liczba w korespondencji, ale przy przekazaniu akt może nie wystarczyć do równoczesnego spełnienia funkcji ewidencyjnej archiwum oraz zapewnienia odrębnego potwierdzenia dla uczestników przekazania.
  • "W jednym egzemplarzu." – nie daje stronom przekazania niezależnego potwierdzenia; utrudnia też kontrolę obiegu i rozliczenie odpowiedzialności.
  • "W czterech egzemplarzach." – to liczba nadmiarowa w typowym procesie przekazywania akt; zwiększa nakład pracy bez uzasadnionej potrzeby organizacyjnej.

W nauce do egzaminu warto zapamiętać, że liczba egzemplarzy wynika z roli spisu jako dokumentu "dla archiwum i dla stron przekazania". Na sprawdzianach i egzaminach pytanie zwykle dotyczy właśnie standardowo przyjmowanej liczby kopii spisu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Spis zdawczo-odbiorczy to dokument ewidencyjno-dowodowy, w którym wykazuje się teczki przekazywane do archiwum zakładowego. Umożliwia identyfikację przekazanych jednostek, potwierdza fakt przekazania i stanowi podstawę do rejestracji wpływu w ewidencji archiwum.
Ponieważ spis pełni jednocześnie funkcję dowodu dla stron przekazania oraz dokumentu ewidencyjnego dla archiwum zakładowego. Kilka egzemplarzy pozwala, aby każdy uczestnik procesu miał własne potwierdzenie, a archiwum mogło prowadzić i archiwizować dokumentację ewidencyjną.
Dokumentacja niearchiwalna to akta, które nie stanowią materiałów archiwalnych, ale muszą być przechowywane przez określony czas ze względów prawnych i organizacyjnych. Trafia do archiwum zakładowego po zakończeniu bieżącego wykorzystania w komórce organizacyjnej.
Zazwyczaj zawiera m.in.: oznaczenie komórki przekazującej, tytuły teczek, daty skrajne, kategorię archiwalną, liczbę tomów/teczek oraz podpisy osób przekazujących i przyjmujących. Zakres pól zależy od wzoru przyjętego w danej jednostce i jej procedur.
Sporządza się go w momencie przekazywania dokumentacji niearchiwalnej do archiwum zakładowego, zwykle po zakończeniu spraw, zamknięciu teczek i uporządkowaniu akt. Spis powinien powstać przed fizycznym przekazaniem, aby umożliwić kontrolę kompletności przekazania.
Najczęstsze błędy to: niezgodność tytułów teczek ze spisem spraw, brak dat skrajnych, błędna kategoria archiwalna, pominięcie jednostek w wykazie oraz niespójna numeracja. W praktyce problemem bywa też brak podpisów lub nieczytelne oznaczenia komórki przekazującej.
Nie zawsze. Wiele jednostek stosuje jednolity schemat, ale szczegóły mogą wynikać z wewnętrznej instrukcji kancelaryjnej i archiwalnej oraz przyjętego sposobu prowadzenia ewidencji. Na egzaminach zwykle sprawdza się standard przyjmowany w typowej praktyce archiwów zakładowych.
Spis zdawczo-odbiorczy dotyczy konkretnego przekazania (jest "protokołem wykazu" tego, co przekazano). Rejestr lub wykaz ma zwykle charakter ciągły (prowadzony na bieżąco) i może obejmować szerszy zakres wpisów. Kluczowa różnica to funkcja: przekazanie vs. stała ewidencja.
Bo jeden egzemplarz nie zapewnia niezależnego potwierdzenia dla wszystkich stron przekazania. W razie sporu o kompletność lub termin przekazania brak kopii u strony przekazującej utrudnia wyjaśnienie sytuacji. W archiwistyce zakładowej dąży się do jednoznacznej ścieżki dowodowej.
Ucz się procedur "krok po kroku": uporządkowanie akt, opis teczek, sporządzenie spisu, przekazanie i przyjęcie do archiwum oraz zasady udostępniania. Pomaga praca na wzorach dokumentów i rozwiązywanie pytań sytuacyjnych, bo egzamin często sprawdza praktykę, nie definicje.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 63% zdających egzamin. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Spis zdawczo-odbiorczy sporządza się w tylu egzemplarzach, aby każda strona przekazania miała własny dowód i aby archiwum mogło prowadzić ewidencję wpływu."

Materiały:

  • Instrukcja kancelaryjna i instrukcja archiwalna obowiązująca w jednostce (rozdziały o przekazywaniu akt do archiwum zakładowego)
  • Materiały dydaktyczne z archiwistyki zakładowej dotyczące ewidencji i spisów zdawczo-odbiorczych
  • Przykładowe wzory spisów zdawczo-odbiorczych używane w praktyce archiwów zakładowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego