W instalacji trójfazowej zabezpieczenie nadprądowe (tu: bezpiecznik topikowy 25 A) odpowiada za ochronę przed przeciążeniem i zwarciem. Wyłącznik różnicowoprądowy (RCD) ma inną funkcję: wykrywa prąd upływu (różnicę prądów w torach roboczych) i przy odpowiednio małej czułości zapewnia ochronę uzupełniającą przeciwporażeniową.
Aby RCD "o wysokiej czułości" spełniał wymagania ochrony przeciwporażeniowej, jego prąd różnicowy znamionowy powinien wynosić IΔn ≤ 30 mA. Dla instalacji trójfazowej z przewodem neutralnym standardowo dobiera się aparat 4P, aby rozłączał trzy fazy oraz przewód N. Dodatkowo prąd znamionowy RCD (In) należy dobrać tak, by był nie mniejszy niż prąd zabezpieczenia nadprądowego; przy bezpieczniku 25 A poprawny będzie RCD 25 A lub o większym In.
Dlatego poprawne oznaczenie to "BPC 425/030 4P AC", ponieważ łączy: 4P (dla 3F+N), 30 mA (wysoka czułość) oraz In zgodne z 25 A.
Pozostałe propozycje odpadają z typowych powodów doboru:
- "BDC 225/030 2P AC" – 2P jest typowe dla obwodów jednofazowych; w instalacji trójfazowej nie zapewnia poprawnego rozłączania wszystkich torów roboczych.
- "BPC 425/100 4P AC" – ma 4P i właściwy prąd znamionowy, ale czułość 100 mA nie jest "wysoką czułością" dla ochrony przeciwporażeniowej (to inny poziom ochrony).
- "BDC 440/030 4P AC" – mimo 4P i 30 mA, parametr prądu znamionowego nie jest zgodny z założeniem doboru pod zabezpieczenie 25 A (w doborze egzaminacyjnym wymaga się In dopasowanego: 25 A lub najbliższy nie mniejszy).
W praktyce RCD montuje się za zabezpieczeniem nadprądowym: bezpiecznik nadal chroni przed skutkami przeciążenia i zwarcia, a RCD zapewnia zadziałanie przy prądach upływu. To są dwa współdziałające, ale niezależne systemy ochrony.