Inwentaryzacja szaty roślinnej w praktyce architektury krajobrazu bywa wykonywana w dwóch zakresach: ogólnym i szczegółowym.
Inwentaryzacja ogólna ma charakter wstępny. Jej celem jest szybkie rozpoznanie zasobów roślinnych na terenie, tak aby dało się je opisać i porównać bez wchodzenia w czasochłonne pomiary. Dlatego typowo zapisuje się dane identyfikacyjne oraz ewidencyjne: jakie gatunki występują (często także w zapisie łacińskim), ile jest egzemplarzy oraz jak są rozmieszczone (np. rozstawa w metrach lub orientacyjny układ nasadzeń).
Pomiar wysokości w metrach jest natomiast elementem podejścia pogłębionego, czyli inwentaryzacji szczegółowej (dendrologicznej). Wymaga zwykle dodatkowego sprzętu i czasu, a wyniki mają sens wtedy, gdy potrzebna jest dokładna charakterystyka roślin, np. do ekspertyz, wyceny, projektu renowacji lub analizy kolizji.
Dlatego odpowiedź "wysokości w metrach" pasuje do danych, których nie uwzględnia się w inwentaryzacji ogólnej.
Pozostałe propozycje są zgodne z typowym zakresem ogólnym:
- "rozstawy w metrach" – opisują rozmieszczenie roślin w terenie, co jest przydatne już na etapie wstępnego rozpoznania.
- "nazw łacińskich" – pomagają jednoznacznie zidentyfikować gatunki (ważne, gdy nazwy polskie są nieprecyzyjne lub wieloznaczne).
- "liczby sztuk" – to podstawowa informacja ewidencyjna potrzebna do planowania prac i kosztów (np. pielęgnacji, dosadzeń, wymiany).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się rozróżnienie "ogólna" vs "szczegółowa", traktuj pomiary typu wysokość/średnica jako typowe dla zakresu szczegółowego, a dane identyfikacyjne i ilościowe jako typowe dla ogólnego.
