Kompresja w procesie masteringu jest narzędziem obróbki dynamiki zastosowanym na materiale stereofonicznym (lub wielokanałowym) już po miksie. Jej praktyczny cel to zmniejszenie zakresu dynamicznego w taki sposób, aby można było podnieść poziom średni (często z użyciem wzmocnienia wyrównującego) i uzyskać większą subiektywnie odczuwaną głośność oraz stabilniejszą prezentację utworu.
Odpowiedź "Zwiększenia subiektywnej głośności nagrania." dobrze oddaje typowy cel użycia kompresji w masteringu: po "ściśnięciu" dynamiki materiał ma mniejsze wahania poziomu, dzięki czemu można go głośniej odtwarzać (lub dalej obrabiać limiterem) bez ciągłego ryzyka przesterowań szczytowych. W efekcie utwór wydaje się głośniejszy i bardziej "spójny" przy różnych warunkach odsłuchu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym ujęciu:
- "Zmiany barwy wokalu." – mastering zwykle nie skupia się na pojedynczych elementach (wokal, instrument), a zmiany barwy realizuje się przede wszystkim korektorem lub procesami nieliniowymi. Kompresja może wpływać na barwę pośrednio (przez zależność od czasu ataku/release i pracy detektora), ale nie jest to jej podstawowy cel w masteringu.
- "Zmiany barwy poszczególnych instrumentów." – analogicznie, w masteringu pracuje się na całości. Kształtowanie barwy pojedynczych instrumentów to domena miksu. Jeśli w masteringu słychać zmianę barwy instrumentów, jest to skutek uboczny obróbki całego miksu, nie typowa intencja samej kompresji.
- "Wyciszenia niektórych zbyt głośnych fragmentów nagrania." – kompresja rzeczywiście redukuje poziom sygnału powyżej progu, więc może "przytrzymywać" za głośne momenty. Jednak w masteringu zwykle chodzi o uzyskanie kontrolowanej dynamiki i podniesienie średniego poziomu (a więc finalnie często nie o samo wyciszenie, tylko o lepszą głośność i spójność). Wyciszanie fragmentów jako cel precyzyjniej kojarzy się z automatyzacją głośności, edycją lub narzędziami do kontroli transientów w miksie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy masteringu, myśl o procesach wpływających na cały utwór (spójność, głośność, dynamika, zgodność odsłuchowa), a nie o "naprawianiu" pojedynczych śladów jak w miksie.
