W obwodach prądu przemiennego wiele odbiorników (np. silniki, transformatory, dławiki) ma charakter indukcyjny. Taki odbiornik pobiera nie tylko moc czynną (zamienianą na pracę i ciepło), ale także moc bierną, która krąży między źródłem a odbiornikiem i nie wykonuje pracy użytecznej. Skutkiem jest gorszy współczynnik mocy (cos φ) i większy prąd w przewodach.
Kondensator ma charakter pojemnościowy i w układach AC może "przeciwdziałać" skutkom indukcyjności: dostarcza składową mocy biernej o przeciwnym znaku. Dlatego stosuje się go do kompensacji (korekcji) współczynnika mocy, co w praktyce może ograniczać niepotrzebny przepływ prądu biernego i odciążać instalację.
- Do korekcji współczynnika mocy — to prawidłowe zastosowanie w wielu urządzeniach i instalacjach z obciążeniem indukcyjnym.
- Do zwiększenia rezystancji obwodu — błędne, bo kondensator nie jest rezystorem; w AC wprowadza reaktancję pojemnościową, a nie rezystancję (nie opisuje się jej wprost jako "zwiększenie rezystancji").
- Do zmniejszenia mocy czynnej obwodu — błędne uogólnienie. Kompensacja dotyczy głównie mocy biernej i przesunięcia fazowego; moc czynna zależy od pracy odbiornika i zwykle nie jest "celem" do zmniejszenia przez sam kondensator.
- Do zwiększenia napięcia obwodu — w typowych zastosowaniach kompensacyjnych nie jest to cel. Składniki pojemnościowe mogą wpływać na warunki napięciowe w sieci, ale pytanie dotyczy podstawowego, najczęściej egzaminacyjnego zastosowania kondensatorów w urządzeniach elektrycznych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się "korekcja współczynnika mocy/cos φ", zwykle chodzi o kompensację mocy biernej w AC. Opcje mówiące o "rezystancji" lub "mocy czynnej" często wynikają z mylenia pojęć R i X oraz P i Q.
