W terapii zajęciowej dobór technik i aktywności jest ukierunkowany na poprawę funkcjonowania pacjenta w codziennym życiu. Oznacza to, że cele terapii zwykle obejmują kilka obszarów równocześnie, a nie wyłącznie jedną sferę.
Odpowiedź "Wszystkie odpowiedzi są poprawne" jest właściwa, ponieważ terapia zajęciowa może:
- wspierać zdolności motoryczne – poprzez aktywności angażujące motorykę małą i dużą, koordynację, równowagę oraz precyzję ruchów, co przekłada się na większą samodzielność;
- wspierać zdolności poznawcze – przez zadania wymagające koncentracji, pamięci, rozwiązywania problemów, planowania i kontroli działania, często w formie aktywności znaczących dla pacjenta;
- wspierać zdolności społeczne – poprzez trening komunikacji, współpracy, pełnienia ról społecznych i reagowania w sytuacjach społecznych, np. w terapii grupowej lub zadaniach symulujących codzienne interakcje.
Pozostałe odpowiedzi, choć prawdziwe, są niepełne, bo każda z nich wskazuje tylko jeden z możliwych celów. W praktyce terapeuta zajęciowy planuje interwencję tak, by uzyskać transfer efektów na aktywności dnia codziennego, a to zwykle wymaga łączenia oddziaływań ruchowych, poznawczych i społecznych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu o cele terapii podano kilka typowych obszarów funkcjonowania człowieka, warto rozważyć odpowiedź zbiorczą, o ile nie ma wśród nich elementu wyraźnie niezgodnego z zakresem terapii zajęciowej.
