W zadaniu podano dwa warunki, które trzeba zastosować łącznie:
- warunek proporcjonalny: 0,6 m na każde 100 osób,
- warunek minimalny: szerokość nie może być mniejsza niż 1,4 m.
Dla 200 osób liczbę "setek osób" liczymy jako 200 / 100 = 2. Następnie stosujemy przelicznik z treści: 0,6 m × 2 = 1,2 m. To jest wynik wynikający wyłącznie z proporcji.
Teraz kluczowy krok: porównujemy 1,2 m z wartością minimalną 1,4 m. Ponieważ 1,2 m < 1,4 m, to rozwiązanie proporcjonalne nie spełnia warunku "nie mniej niż 1,4 m". W praktyce oznacza to, że nawet gdy obliczenia "na osoby" dają mniejszą wartość, i tak trzeba zapewnić co najmniej wymagane minimum.
Dlatego poprawna odpowiedź to 1,4 m.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 1,2 m wynika z samej proporcji dla 200 osób, ale łamie wymaganie minimalne, więc nie może być przyjęte.
- 0,6 m odpowiadałoby 100 osobom i dodatkowo jest poniżej minimum – to podwójny błąd interpretacji.
- 1,7 m nie wynika z danych w treści; to "zapas" bez podstawy obliczeniowej. W takich zadaniach nie zaokrągla się w górę dowolnie, tylko stosuje podane reguły (proporcja i minimum).
Wskazówka egzaminacyjna: zwroty typu "nie mniej niż", "co najmniej", "minimum" zawsze oznaczają, że po obliczeniu trzeba jeszcze sprawdzić ograniczenie dolne.