W kablach telekomunikacyjnych sygnał nie dociera do odbiornika z taką samą mocą, z jaką został nadany. Wraz ze wzrostem długości toru pojawiają się straty energii (np. w przewodniku i izolacji), co powoduje zmniejszanie się poziomu/mocy sygnału na końcu łącza. To zjawisko nazywa się tłumieniem. W praktyce tłumienie opisuje się jako zależność strat od długości (im dłuższy odcinek, tym większe straty) i jest to jeden z kluczowych parametrów przy planowaniu i utrzymaniu torów abonenckich.
Pozostałe pojęcia odnoszą się do innych efektów, które mogą pogarszać transmisję, ale nie są prostym "spadkiem mocy wraz z długością":
- "opóźnienie" oznacza czas potrzebny na przejście sygnału przez tor (czas propagacji i ewentualne opóźnienia przetwarzania). Może rosnąć z długością, ale nie opisuje ubytku mocy, tylko przesunięcie w czasie.
- "dyspersja" dotyczy rozmycia impulsów (różne składowe sygnału rozchodzą się z różną prędkością lub różnymi drogami). Skutkiem są zniekształcenia i ograniczenie przepływności/dystansu, lecz nie jest to definicja strat mocy.
- "przenik" (przesłuch) to przenoszenie się energii sygnału między sąsiednimi parami/torami w kablu. Objawia się zakłóceniami pochodzącymi od innego sygnału, a nie równomiernym spadkiem mocy sygnału użytecznego wraz z długością.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści jest mowa o "spadku mocy/poziomu" lub "stratach" narastających z długością, właściwym terminem jest tłumienie. Jeżeli mowa o "czasie", szukaj opóźnienia; o "rozmyciu impulsów" – dyspersji; o "zakłóceniach od innych par" – przeniku.
