Anemometr jest przyrządem pomiarowym przeznaczonym do wyznaczania prędkości powietrza (czyli prędkości jego ruchu/napływu w danym miejscu). W kopalni podziemnej takie pomiary są elementem kontroli wentylacji: pomagają ocenić, czy strumień powietrza dociera do rejonu robót i czy przewietrzanie jest skuteczne.
Odpowiedź "prędkości powietrza" jest poprawna, ponieważ jest to podstawowa, definicyjna funkcja anemometru. W praktyce anemometr stosuje się m.in. w przekrojach wyrobisk, w pobliżu lutniociągów oraz w miejscach, gdzie trzeba porównać warunki przewietrzania przed i po zmianach w układzie wentylacyjnym.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo dotyczą innych parametrów powietrza i innych grup przyrządów:
- "wilgotności powietrza" – wilgotność mierzy się przyrządami typu higrometr/psychrometr. To inna wielkość fizyczna (zawartość pary wodnej), a nie prędkość ruchu powietrza.
- "temperatury suchej" – temperaturę mierzy termometr. Określenie "sucha" pojawia się np. w kontekście psychrometru (suchy i wilgotny termometr), ale nadal nie ma związku z anemometrem.
- "stopnia zapylenia" – zapylenie ocenia się pyłomierzami lub metodami poboru próbek/analizy stężenia pyłu. Anemometr nie mierzy ilości pyłu, tylko ruch powietrza, który co najwyżej wpływa na rozprzestrzenianie się pyłu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz pytanie o przyrząd, najpierw przypisz mu wielkość mierzoną: anemometr–prędkość, termometr–temperatura, higrometr–wilgotność, pyłomierz–zapylenie. Takie "pary" ograniczają pomyłki wynikające z intuicyjnych skojarzeń.
