W kompozycji bibliografii wyróżnia się elementy wstępne (np. wstęp, przedmowa) oraz część zasadniczą, nazywaną zrębem głównym. Zrąb główny obejmuje właściwy materiał bibliograficzny: opisy, układ (np. alfabetyczny, rzeczowy), hasła oraz rozwiązania ułatwiające wyszukiwanie informacji.
Odsyłacze (np. "zob.", "zob. też") są narzędziem nawigacji w obrębie bibliografii. Pokazują, jak przechodzić między hasłami, wariantami nazw, tematami lub powiązanymi pozycjami. Jeśli w bibliografii podaje się przykłady odsyłaczy w ramce, to ich rola jest ściśle związana z tym, jak czytelnik ma interpretować zapisy i jak ma poruszać się po części właściwej. Dlatego naturalnym miejscem dla takich przykładów jest zrąb główny (część zasadnicza), gdzie użytkownik korzysta bezpośrednio z odsyłaczy.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują?
- "W spisie treści." Spis treści to element nawigacyjny wskazujący układ rozdziałów/sekcji, a nie miejsce na przykłady konstrukcji odsyłaczy. Umieszczanie tam ramki z przykładami zaburza funkcję spisu treści i nie pomaga podczas korzystania z opisów bibliograficznych.
- "W przedmowie." Przedmowa ma charakter wypowiedzi wprowadzającej (często autorskiej lub redakcyjnej) i nie jest standardowym miejscem na techniczne przykłady elementów aparatu informacyjnego bibliografii. Może zawierać ogólne informacje, ale przykłady odsyłaczy powinny towarzyszyć części, której dotyczą.
- "We wstępie." Wstęp zwykle objaśnia cel, zakres, zasady doboru materiału i ogólne reguły opracowania. Przykłady odsyłaczy mają najbardziej praktyczny sens w bezpośrednim sąsiedztwie części bibliograficznej, czyli w zrębie głównym, gdzie czytelnik realnie napotyka odsyłacze.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy elementów, które pomagają korzystać z zapisów i układu (odsyłacze, hasła, układ materiału), najczęściej są one wiązane z częścią zasadniczą, a nie z typowymi elementami wstępnymi.
