Instruktaż stanowiskowy to zaplanowana czynność przygotowująca uczestnika do wykonania zadania w warunkach danego stanowiska pracy: obejmuje omówienie celu aktywności, zasad bezpieczeństwa, sposobu użycia narzędzi i materiałów oraz organizacji przestrzeni. Z punktu widzenia metodyki zajęć jego miejsce jest na początku, ponieważ stanowi warunek bezpiecznego i efektywnego wejścia w część zasadniczą.
Odpowiedź "We wstępnej części przebiegu zajęć." jest właściwa: we wstępie terapeuta zwykle organizuje stanowisko, sprawdza gotowość uczestnika, przedstawia zasady oraz udziela instrukcji koniecznych do rozpoczęcia działania. Dzięki temu w dalszej części zajęć uczestnik może skupić się na ćwiczeniu funkcji i wykonywaniu czynności, a terapeuta na obserwacji i wsparciu.
Odpowiedź "W końcowej części przebiegu zajęć." jest nieprawidłowa, bo zakończenie służy przede wszystkim podsumowaniu, omówieniu efektów, ocenie samopoczucia i ewentualnym zaleceniom na przyszłość. Przeniesienie instruktażu na koniec zwiększa ryzyko błędów i urazów w trakcie pracy oraz obniża płynność zajęć.
Odpowiedź "W wykazie celów szczegółowych." myli dwa różne elementy scenariusza. Cele opisują, co uczestnik ma osiągnąć (np. usprawnianie chwytu, koordynacji, planowania ruchu), a nie kiedy i jak zostanie przeprowadzony instruktaż organizacyjno-bezpiecznościowy.
Odpowiedź "W wykazie metod i technik terapii zajęciowej." także jest błędna: metody i techniki dotyczą sposobu prowadzenia oddziaływania terapeutycznego (dobór aktywności, form pracy, stopniowanie trudności). Instruktaż stanowiskowy jest częścią przebiegu zajęć (etapem), która powinna pojawić się przed rozpoczęciem działania praktycznego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy kolejności działań, szukaj odpowiedzi odnoszącej się do etapów przebiegu zajęć (wstęp–część główna–zakończenie), a nie do list typu "cele", "metody" czy "pomoce".
