Grafika przeznaczona do prezentacji multimedialnej publikowanej w internecie powinna być przygotowana przede wszystkim jako obraz ekranowy. Z tego powodu kluczowy jest właściwy tryb koloru: w zastosowaniach ekranowych używa się RGB, ponieważ monitory i urządzenia mobilne wyświetlają barwy poprzez emisję światła składowymi czerwieni, zieleni i niebieskiego. Zastosowanie CMYK jest typowe dla druku (model barw subtraktywny), więc w internecie zwykle nie jest właściwym wyborem i może prowadzić do niepożądanych zmian wyglądu kolorów.
W odpowiedziach pojawia się także parametr ppi (pixels per inch). W tradycyjnym, szkolnym ujęciu przyjmuje się, że materiały do internetu przygotowuje się jako "72 ppi", a do druku jako "300 ppi". Taki podział wynika z historycznych praktyk i ma podkreślać różnicę między materiałem ekranowym a drukarskim. Dlatego odpowiedź "72 ppi, RGB" jest zgodna z klasyczną zasadą: internet/ekran = RGB i niższe ppi, druk = CMYK i wyższe ppi.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne w kontekście internetu?
- "300 ppi, RGB" – choć RGB pasuje do ekranu, 300 ppi jest typowo kojarzone z przygotowaniem do druku; w publikacji online taka wartość nie jest celem samym w sobie i często nie daje korzyści w wyświetlaniu.
- "72 ppi, CMYK" – nawet jeśli pojawia się "72 ppi", tryb CMYK jest drukarski; dla internetu standardem pozostaje RGB.
- "300 ppi, CMYK" – to zestaw parametrów najbardziej charakterystyczny dla druku, nie dla prezentacji internetowej.
W praktyce zawodowej warto pamiętać o ważnej wskazówce: w internecie o "faktycznym rozmiarze" na ekranie decydują głównie wymiary w pikselach (px) oraz kompresja/format pliku, a nie sama wartość ppi. Mimo tego, na egzaminach i w podstawowych zadaniach szkolnych często spotyka się schemat rozróżnienia: internet = RGB, 72 ppi oraz druk = CMYK, 300 ppi.
