Tłumienie jednostkowe światłowodu (często nazywane współczynnikiem tłumienia) informuje, ile strat wprowadza włókno na określonym odcinku. Ponieważ w telekomunikacji straty mocy opisuje się najczęściej w skali logarytmicznej, używa się decybeli (dB). Aby móc porównywać różne kable i różne długości tras, tłumienie odnosi się do jednostki długości, czyli standardowo do kilometra. Stąd poprawna jednostka to dB/km.
To ma bezpośredni sens praktyczny w projektowaniu łączy: całkowite straty w torze można oszacować jako suma strat włókna oraz strat elementów pośrednich. Dla samego włókna stosuje się zależność typu: strata włókna = α · L, gdzie α ma jednostkę dB/km, a L jest w km. Dzięki temu łatwo policzyć, czy budżet mocy nadajnika i czułość odbiornika wystarczą na daną trasę.
Odpowiedzi typu "m/dB" odwracają sens fizyczny (długość na decybel), a "dB/mV" i "mV/dB" mieszają wielkości optyczne i elektryczne (mV), co nie opisuje tłumienia linii światłowodowej. Tłumienie dotyczy relacji mocy (lub poziomów mocy) i jest podawane jako strata w dB na długość, czyli dB/km.
