Kontaktron to element czujnikowy zbudowany najczęściej jako hermetycznie zamknięta szklana rurka, w której znajdują się dwa sprężyste styki ferromagnetyczne. W normalnych warunkach styki są rozwarte (lub zwarte – zależnie od wykonania). Gdy w pobliżu pojawi się pole magnetyczne (np. od magnesu trwałego lub cewki), styki ulegają namagnesowaniu i przyciągają się, co powoduje zmianę stanu (zwarcie albo rozwarcie). Dlatego jest to czujnik wykorzystujący zjawiska związane z polem magnetycznym.
Odpowiedź "bimetaliczny" jest nieprawidłowa, bo bimetal działa dzięki różnym współczynnikom rozszerzalności cieplnej dwóch metali: pod wpływem temperatury wygina się i przełącza styk. To mechanizm termiczny, nie magnetyczny.
Odpowiedź "pojemnościowy" jest nieprawidłowa, bo czujnik pojemnościowy wykorzystuje zmianę pojemności elektrycznej układu elektrod (np. przez zbliżenie obiektu lub zmianę przenikalności dielektrycznej). Nie wymaga magnesu ani nie opiera się na polu magnetycznym.
Odpowiedź "tensometryczny" jest nieprawidłowa, bo tensometr bazuje na zmianie rezystancji przewodnika/folii pod wpływem odkształcenia (rozciągania/ściskania). Typowo współpracuje z mostkiem pomiarowym, a jego bodźcem jest siła/naprężenie, nie magnetyzm.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj mapowanie "bodziec → czujnik": pole magnetyczne → kontaktron, temperatura → bimetal, zbliżenie/dielektryk → pojemnościowy, naprężenie/siła → tensometryczny.
