W doborze kondensatora do urządzenia (np. systemu alarmowego) kluczowe są dwa parametry podane w dokumentacji: pojemność oraz napięcie znamionowe.
- Pojemność 1000 µF oznacza wartość rzędu milifaradów, typową dla kondensatorów używanych do filtracji i podtrzymania w zasilaniu. Zamiennik powinien mieć tę samą (lub w pewnych zastosowaniach bardzo zbliżoną) pojemność. W tym pytaniu wymagane jest 1000 µF, więc opcje 1000 pF i 1000 nF odpadają, bo to zupełnie inne rzędy wielkości.
- Napięcie znamionowe 25 V to maksymalne napięcie pracy, jakie kondensator może bezpiecznie wytrzymać w długotrwałej eksploatacji. Zasada doboru jest praktyczna: napięcie znamionowe kondensatora powinno być nie mniejsze od wymaganego. Zastosowanie elementu o wyższym napięciu (np. 50 V) jest zwykle dopuszczalne, o ile pasuje mechanicznie i montażowo.
Dlaczego poprawny jest kondensator elektrolityczny 1000 µF, 50 V?
Spełnia wymaganą pojemność (1000 µF) i ma zapas napięcia (50 V ≥ 25 V). Kondensator elektrolityczny jest też typowym wyborem dla dużych pojemności w zasilaniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Kondensator ceramiczny, 1000 pF, 25 V – ma inną pojemność: 1000 pF to bardzo mała wartość, nieporównywalna z 1000 µF. To częsty błąd wynikający z przeoczenia prefiksu jednostki.
- Kondensator tantalowy, 1000 µF, 10 V – pojemność się zgadza, ale napięcie znamionowe jest zbyt niskie (10 V < 25 V). Taki dobór może prowadzić do uszkodzenia elementu.
- Kondensator polipropylenowy, 1000 nF, 25 V – 1000 nF = 1 µF, czyli nadal zdecydowanie za mało względem 1000 µF, mimo że napięcie jest właściwe.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw sprawdź jednostkę (pF/nF/µF), a potem porównaj napięcie jako warunek "co najmniej", nie "dokładnie".
