W praktyce kosztorysy rozróżnia się m.in. według tego, kto je sporządza i do jakiego celu służą. To wpływa na typowe elementy formalne, w tym dane umieszczane na stronie tytułowej.
"Inwestorskim." jest odpowiedzią właściwą, ponieważ kosztorys inwestorski sporządza się na potrzeby inwestora (lub podmiotu działającego w jego imieniu), aby oszacować planowany koszt robót i mieć punkt odniesienia do porównywania ofert. Na tym etapie nie ma jeszcze wybranego wykonawcy albo wykonawca nie jest elementem identyfikującym dokument, więc jego nazwa nie jest standardowo umieszczana jako obowiązkowa informacja tytułowa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Zamiennym." – kosztorys zamienny odnosi się do zmian w stosunku do przyjętych wcześniej założeń (np. zmiany technologii, zakresu, materiałów). W praktyce bywa częścią dokumentacji prowadzonej w trakcie realizacji i często jest powiązany z rozliczeniami stron, więc wskazanie wykonawcy może mieć uzasadnienie organizacyjne.
- "Ofertowym." – kosztorys ofertowy jest przygotowywany przez wykonawcę jako propozycja ceny za realizację robót. Skoro jest to oferta, identyfikacja wykonawcy jest logiczna i zwykle oczekiwana (kto składa ofertę).
- "Powykonawczym." – kosztorys powykonawczy służy do rozliczenia robót faktycznie wykonanych. Jest ściśle związany z wykonawcą i zakresem zrealizowanych prac, dlatego brak danych wykonawcy byłby nielogiczny z perspektywy rozliczeń.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się pytanie o dane wykonawcy, najpierw ustal, czy dokument jest wyceną inwestora (punkt odniesienia) czy wyceną wykonawcy (oferta/rozliczenie). To zwykle rozstrzyga, czy nazwa wykonawcy powinna się pojawić.
