Wskaźnik bieżącej płynności (często nazywany current ratio) pokazuje relację aktywów obrotowych do zobowiązań krótkoterminowych. W praktyce interpretuje się go jako odpowiedź na pytanie: czy przedsiębiorstwo ma wystarczające środki w majątku obrotowym, aby terminowo regulować bieżące zobowiązania (np. wobec dostawców, urzędu, pracowników).
Typowa interpretacja jest następująca:
- wartości poniżej 1,0 oznaczają, że aktywa obrotowe są mniejsze niż zobowiązania krótkoterminowe, co zwiększa ryzyko trudności w terminowej spłacie,
- wartości około 1,0 i wyżej wskazują na bezpieczniejszą sytuację płynnościową, bo majątek obrotowy "pokrywa" zobowiązania bieżące.
W podanej tabeli wartości wskaźnika dla kolejnych kwartałów to: 0,2; 0,5; 0,9; 2,0. Trzy pierwsze kwartały mają wartości wyraźnie poniżej 1,0, co sugeruje potencjalne kłopoty z bieżącą regulacją zobowiązań. Natomiast w kwartale IV wskaźnik wynosi 2,0, czyli aktywa obrotowe są około dwukrotnie większe niż zobowiązania krótkoterminowe. To jest typowy sygnał, że firma może regulować bieżące zobowiązania bez większych problemów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "W kwartale I." – wartość 0,2 jest bardzo niska, więc wskazuje na silne ryzyko braku płynności.
- "W kwartale II." – wartość 0,5 nadal jest poniżej 1,0, czyli zobowiązania krótkoterminowe przewyższają aktywa obrotowe.
- "W kwartale III." – 0,9 jest blisko 1,0, ale wciąż poniżej; w takim ujęciu nadal nie spełnia typowego kryterium "bez kłopotów".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pada sformułowanie o braku problemów z bieżącymi zobowiązaniami, zwykle należy szukać wartości wskaźnika płynności bieżącej na poziomie co najmniej 1,0 (albo najwyższej i wyraźnie powyżej 1,0, jeśli tylko taka występuje w tabeli).
