Podczas wiosennego poszerzania gniazda celem jest jednocześnie: zwiększenie miejsca w gnieździe, pobudzenie pszczół do odbudowy plastrów oraz utrzymanie ciągłości i ciepła strefy czerwiu. W praktyce oznacza to, że nową węzę podaje się tam, gdzie pszczoły chętnie ją odbudują, ale gdzie nie spowoduje to "pęknięcia" kłębu opiekującego się czerwiem.
Odpowiedź "Po jednej z każdej strony czerwiu." jest poprawna, bo umieszczenie węzy na obu brzegach części czerwiowej:
- poszerza gniazdo symetrycznie,
- nie rozdziela plastrów z czerwiem,
- ogranicza ryzyko wychłodzenia, szczególnie czerwiu otwartego,
- ułatwia pszczołom równomierną rozbudowę i utrzymanie właściwej organizacji gniazda.
Odpowiedź "Obok siebie na skraju czerwiu." jest nieprawidłowa, ponieważ podanie dwóch ramek w jednym miejscu może tworzyć zbyt dużą "przerwę" w zwartej części gniazda i zaburzać równomierną pracę pszczół; dodatkowo poszerzenie jest mniej zrównoważone.
Odpowiedź "Między plastry z czerwiem krytym." również jest błędna w ujęciu ogólnym: mimo że czerw kryty jest zwykle bardziej odporny na chwilowe spadki temperatury niż otwarty, wstawienie węzy pomiędzy plastry z czerwiem nadal rozrywa część czerwiową i może pogorszyć termikę oraz organizację opieki nad czerwiem.
Odpowiedź "Między plastry z czerwiem otwartym." jest szczególnie ryzykowna, bo czerw otwarty wymaga najstabilniejszych warunków cieplnych i intensywnej opieki; wstawienie węzy w środek tej strefy zwiększa ryzyko wychłodzenia i osłabienia rozwoju rodziny.
W zadaniach egzaminacyjnych warto pamiętać regułę: węza na poszerzenie gniazda trafia na granicę części czerwiowej, a nie w sam środek czerwiu.
