Stropy gęstożebrowe składają się z powtarzalnych elementów nośnych (żeber/belkowania), elementów wypełniających (np. pustaków) oraz warstwy nadbetonu, która współpracuje z żebrami. Kluczowe rozróżnienie w praktyce robót betoniarsko-zbrojarskich dotyczy tego, czy element nośny jest prefabrykowany, czy wykonywany w całości na budowie.
Odpowiedź "Akermana" jest poprawna, ponieważ strop Akermana jest rozwiązaniem monolitycznym: żebra (belki) wykonuje się na budowie, zwykle z pełnym deskowaniem i betonowaniem na mokro. Skoro belki/żebra powstają na miejscu, nie występują tu żelbetowe belki prefabrykowane.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odnoszą się do stropów prefabrykowo-monolitycznych, w których typowym elementem systemowym są prefabrykowane belki (na nich układa się pustaki, a następnie wykonuje nadbeton):
- "DZ-3" – system z prefabrykowanymi belkami żelbetowymi i wypełnieniem z pustaków, a na wierzchu wykonuje się płytę nadbetonu.
- "Teriva" – strop z belkami prefabrykowanymi (często kratownicowymi) oraz pustakami; po ułożeniu wykonuje się nadbeton, aby całość pracowała jako układ żebrowy.
- "Fert" – strop z prefabrykowanymi belkami (ceramiczno-żelbetowymi) i pustakami ceramicznymi; również wymaga nadbetonu, ale belki są elementem dostarczanym jako prefabrykat.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie systemu pojawiają się elementy "montaż belek", "układanie pustaków na belkach" i "nadbeton", to najczęściej jest to strop prefabrykowo-monolityczny. Jeżeli natomiast podkreśla się "pełne deskowanie" i "wykonywanie żeber na budowie", to jest to typowy trop prowadzący do stropu monolitycznego, takiego jak Akermana.
