KWALIFIKACJA DRM7 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 19.
W którym urządzeniu należy przeprowadzić operację sklejania dwuwarstwowej tektury falistej z zewnętrzną warstwą płaską?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sklejanie dwuwarstwowej tektury falistej z zewnętrzną warstwą płaską wykonuje się na etapie, gdzie do wstęgi tektury dokleja się kolejną okładzinę (liner).
Taką funkcję pełni sklejarka podwójna, a nie sklejarka pojedyncza ani elementy pomocnicze (głowica, prasa).

Pełne wyjaśnienie:

W tekturze falistej warstwy łączy się w określonych miejscach linii technologicznej. Kluczowe jest rozróżnienie, co jest już sklejone oraz jaka warstwa ma zostać dołączona.

Dwuwarstwowa tektura falista oznacza, że co najmniej dwie warstwy są już połączone (np. warstwa pofalowana z jedną warstwą płaską). Pytanie dotyczy operacji doklejenia zewnętrznej warstwy płaskiej, czyli dołączenia kolejnej okładziny do istniejącej już wstęgi tektury.

Właśnie do tego służy sklejarka podwójna: jest to urządzenie/sekcja, w której realizuje się klejenie umożliwiające uzyskanie wielowarstwowej struktury poprzez dołączenie kolejnej warstwy płaskiej do wcześniej uformowanej tektury.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "W głowicy prętowej." Sama "głowica" (niezależnie od typu) kojarzy się z podawaniem/rozdzielaniem medium lub elementem konstrukcyjnym, a nie z etapem linii przeznaczonym do sklejania całych warstw wstęgi tektury.
  • "W prasie klejarskiej." Prasa może występować jako urządzenie dociskowe/pomocnicze w różnych procesach, ale pytanie dotyczy typowego urządzenia na linii tektury falistej przeznaczonego do operacji sklejenia warstw w tym konkretnym miejscu procesu.
  • "W sklejarce pojedynczej." Sklejarka pojedyncza dotyczy wcześniejszego etapu łączenia podstawowych warstw (np. formowania i sklejenia pierwszego układu warstw), natomiast tu wymagane jest doklejenie zewnętrznej warstwy płaskiej do już dwuwarstwowej tektury.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o tekturę falistą zawsze zaznacz sobie w głowie "ile warstw już mam" i "co dokładam". To pozwala przypisać operację do właściwej sklejarki/sekcji bez zgadywania po nazwie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Sklejarka podwójna to urządzenie/sekcja linii do tektury falistej, w której do już uformowanej wstęgi (np. dwuwarstwowej) dokleja się kolejną warstwę płaską, aby uzyskać strukturę wielowarstwową. Jej rola to wykonanie właściwego połączenia warstw w odpowiednim etapie procesu.
Bo sklejarka pojedyncza odnosi się do wcześniejszego etapu łączenia podstawowych warstw (pierwszego sklejenia). Gdy w zadaniu jest mowa o dwuwarstwowej tekturze i dołączeniu kolejnej okładziny płaskiej, chodzi o etap "rozbudowy" wstęgi o następną warstwę, typowy dla sklejarki podwójnej.
Szukaj sformułowań typu: "dwuwarstwowa tektura" oraz "z zewnętrzną warstwą płaską" (czyli trzeba dołożyć kolejną okładzinę). Jeżeli materiał bazowy ma już kilka warstw i trzeba dołączyć następną płaską, zwykle oznacza to etap realizowany w sklejaniu "podwójnym".
To jedna z okładzin (płaskich warstw) znajdujących się na zewnątrz przekroju tektury, która nadaje powierzchnię do druku, odporność i sztywność. W procesie produkcji taka warstwa jest doprowadzana jako wstęga papieru i łączona z pozostałymi warstwami poprzez klejenie.
Zwykle nie, jeśli pytanie dotyczy typowej operacji w linii tektury falistej i wskazuje konkretny etap sklejania warstw. "Prasa" jest nazwą bardziej ogólną i może kojarzyć się z dociskiem, ale egzamin zwykle sprawdza rozpoznanie właściwej sklejarki/sekcji procesu, a nie dowolnego urządzenia wywierającego nacisk.
Najczęstsze są: mylenie "pojedyncza/podwójna" wyłącznie po nazwie, bez analizy liczby warstw; wybieranie odpowiedzi brzmiącej "bardziej technicznie" (np. głowica) oraz ignorowanie warunku "dwuwarstwowa". Pomaga zawsze policzyć: ile warstw już jest i którą warstwę dokładamy.
Najważniejsze są: właściwy dobór i przygotowanie kleju, równomierne naniesienie, warunki termiczne i czas kontaktu, docisk oraz stabilne prowadzenie wstęgi. Nawet przy poprawnym doborze urządzenia (sklejarki) błędy regulacji mogą powodować rozwarstwienia, pęcherze lub słabą przyczepność.
Powstaje wtedy, gdy warstwa pofalowana zostanie już połączona klejem z jedną warstwą płaską, tworząc bazową wstęgę o dwóch warstwach. Dopiero później do takiej wstęgi można dołączać kolejne warstwy płaskie, zależnie od wymaganej konstrukcji (np. trzy- lub pięciowarstwowej).
Podobne zadania pytają o: etap formowania fali, miejsce nanoszenia kleju, rozróżnienie urządzeń na linii tektury falistej oraz konsekwencje błędów procesu (np. rozwarstwienie). Warto uczyć się schematu linii i funkcji każdej sekcji, a nie tylko nazw.
Zastosuj prostą procedurę: 1) wypisz w myślach warstwy, które już istnieją (np. "dwuwarstwowa"); 2) ustal, co ma być dołożone ("zewnętrzna warstwa płaska"); 3) wybierz urządzenie odpowiadające temu etapowi sklejania. To ogranicza zgadywanie "po brzmieniu".
info

Około 67% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Źródła:

  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Tektura_falista - dostęp 2026-03-01
  • https://en.wikipedia.org/wiki/Corrugated_fiberboard - dostęp 2026-03-01
  • https://en.wikipedia.org/wiki/Corrugator - dostęp 2026-03-01

Materiały:

  • Instrukcje stanowiskowe i DTR linii do produkcji tektury falistej (nazwy sekcji/urządzeń w zakładzie)
  • Podręczniki/opracowania z technologii wytwarzania tektury falistej i jej budowy warstwowej
  • Schematy technologiczne (flow chart) linii do tektury falistej używane w kształceniu zawodowym

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego