Blokada jednoczesnego załączenia K11 i K12 (tzw. blokada wzajemna) to rozwiązanie, które uniemożliwia jednoczesne wysterowanie dwóch elementów wykonawczych, jeśli taki stan byłby niebezpieczny lub sprzeczny funkcjonalnie. Klasyczny przykład z mechatroniki to sterowanie rewersyjne silnika: jeden stycznik odpowiada za kierunek "prawo", drugi za "lewo" i nie wolno dopuścić do ich jednoczesnego zadziałania.
W praktyce blokadę realizuje się przez wprowadzenie do warunku załączenia K11 informacji "K12 nie jest załączone" oraz analogicznie: do warunku załączenia K12 informacji "K11 nie jest załączone". W logice drabinkowej (LD) bywa to pokazane jako użycie styku normalnie zamkniętego od przeciwnego elementu w szeregu z cewką, a w ujęciu logicznym jako koniunkcja z negacją drugiego sygnału (np. K11 = żądanie_K11 AND NOT K12).
Odpowiedź "W programie 2." jest poprawna, ponieważ ten program zawiera właśnie taki warunek wykluczający (wzajemne "zablokowanie" gałęzi sterowania), dzięki czemu włączenie jednego stycznika/przekaźnika powoduje, że drugi nie spełnia warunków załączenia.
Pozostałe propozycje są błędne, bo nie zapewniają pełnej blokady: albo brakuje zależności w jedną stronę (blokada działa tylko dla jednego kierunku), albo blokada jest pozorna (np. element jest równolegle ominięty inną gałęzią), albo zastosowano niewłaściwą polaryzację styku/warunku, co może doprowadzić do sytuacji, w której K11 i K12 mogą zadziałać równocześnie przy określonej kombinacji sygnałów.
Wskazówka egzaminacyjna: sprawdzając blokadę, przeanalizuj oba przypadki (najpierw załączone K11, potem załączone K12) i upewnij się, że w każdym z nich drugi element nie ma możliwości przejścia w stan aktywny, także przez gałęzie podtrzymania.
