Suszenie kształtek formowanych z mas plastycznych to etap technologiczny, którego celem jest usunięcie wody (przede wszystkim wody wolnej) z uformowanego wyrobu przed kolejnymi operacjami, takimi jak transport, obróbka, szkliwienie czy wypał. W suszeniu kluczowe jest utrzymanie takich warunków, aby ograniczyć wady: pęknięcia, paczenie, rozwarstwienia i nadmierny skurcz suszarniczy.
Odpowiedź "100 ÷ 120°C" jest zgodna z podejściem, w którym końcowa faza suszenia (dosuszanie) może być prowadzona w podwyższonej temperaturze, tak aby sprawnie usunąć pozostałą wilgoć, ale nadal pozostawać w obszarze typowym dla procesu suszenia, a nie dla wypału. W praktyce rzeczywiste nastawy zależą od rodzaju wyrobu, grubości ścianki, składu masy i typu suszarni, jednak idea jest stała: to wciąż etap usuwania wody, a nie przemian wysokotemperaturowych.
Zakres "450 ÷ 500°C" jest problematyczny, ponieważ w takich temperaturach w ceramice zaczyna się obszar procesów charakterystycznych dla obróbki w piecu (a nie dla suszarni). Taki poziom temperatur sprzyjałby powstawaniu wad i zmian materiałowych nieadekwatnych do etapu suszenia.
Zakres "700 ÷ 800°C" jest jeszcze bardziej typowy dla procesów wysokotemperaturowych. To nie jest standardowy obszar pracy suszarni do kształtek z mas plastycznych; wybór takiej odpowiedzi zwykle wynika z pomylenia suszenia z wypałem lub ogólnym "podgrzewaniem" wyrobu.
Zakres "40 ÷ 55°C" może kojarzyć się z łagodnym podsuszaniem, ale jako odpowiedź ogólna bywa zbyt niska, jeśli pytanie dotyczy typowego suszenia technologicznego kształtek w przemyśle (szczególnie gdy oczekuje się sprawnego doprowadzenia wyrobu do stanu umożliwiającego dalszą obróbkę). Taka temperatura może wydłużać proces i utrudniać osiągnięcie wymaganej suchości w czasie produkcyjnym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się zakresy rzędu kilkuset stopni, to najczęściej są one "pułapką" sprawdzającą, czy zdający rozróżnia suszarnie od pieców. Suszenie ma usuwać wodę i minimalizować naprężenia, a nie inicjować przemiany charakterystyczne dla wypału.