W astmie oskrzelowej kluczową rolę odgrywa przewlekły stan zapalny w drogach oddechowych. Z tego powodu w leczeniu podtrzymującym stosuje się glikokortykosteroidy wziewne, które działają miejscowo w oskrzelach: zmniejszają obrzęk błony śluzowej, ograniczają naciek zapalny i nadreaktywność oskrzeli. Dzięki podaniu wziewnemu uzyskuje się wysokie stężenie leku w miejscu działania przy mniejszym ryzyku działań ogólnoustrojowych niż przy steroidach doustnych lub iniekcyjnych.
Odpowiedź "Beclocort i Budesonid" jest właściwa, ponieważ odnosi się do leków zawierających substancje należące do typowych glikokortykosteroidów stosowanych w terapii wziewnej w chorobach obturacyjnych, w tym w astmie (beklometazon i budezonid jako przykłady substancji tej grupy).
- "Encorton i Encortolon" to nazwy kojarzone ze steroidami stosowanymi ogólnoustrojowo (np. doustnie). Takie postacie nie są typowymi aerozolami wziewnymi i wiążą się z większym ryzykiem działań niepożądanych przy przewlekłym stosowaniu.
- "Depo - Medrol i Solu - Medrol" wskazuje na preparaty metyloprednizolonu wykorzystywane przede wszystkim w terapii systemowej (m.in. iniekcyjnej), a nie jako standardowe aerozole wziewne w astmie.
- "Hydrocortisonum i Cortisonum" to glikokortykosteroidy/prekursory steroidowe używane głównie w innych wskazaniach i innych drogach podania (np. ogólnoustrojowo lub miejscowo na skórę), a nie jako typowe leki wziewne w podstawowym leczeniu astmy.
W praktyce aptecznej warto pamiętać, że leki wziewne wymagają prawidłowej techniki inhalacji. Przy glikokortykosteroidach wziewnych istotna jest też profilaktyka działań miejscowych (np. chrypka, kandydoza jamy ustnej) poprzez płukanie jamy ustnej po inhalacji.
