Analiza ABC porządkuje asortyment na grupy o różnym znaczeniu operacyjnym. Gdy kryterium jest częstotliwość pobrań, kluczowe jest to, jak często magazynierzy sięgają po dane indeksy w procesie kompletacji zamówień. W praktyce:
- grupa A – pozycje pobierane najczęściej (szybko rotujące w sensie operacyjnym),
- grupa B – pozycje o średniej częstotliwości pobrań,
- grupa C – pozycje pobierane rzadko.
Skoro zapasy z grupy A generują największą liczbę podejść do lokacji, to ich umieszczenie ma największy wpływ na czas pracy i długość tras. Dlatego prawidłowe jest rozmieszczenie blisko strefy wydań (czyli tam, gdzie kończy się kompletacja i gdzie towar jest przekazywany do wysyłki/wydania). Daje to typowe korzyści: krótszy czas kompletacji, mniejsze zmęczenie pracowników, mniejszą kongestię na długich trasach oraz wyższą przepustowość procesu.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe w tym ujęciu?
- "blisko strefy przyjęć" – ta lokalizacja jest korzystna raczej dla towarów często przyjmowanych lub wymagających szybkiego rozładunku i odłożenia, ale nie minimalizuje dystansu w procesie pobrań do zamówień, gdy pobrania kończą się w wydaniach.
- "między strefą przyjęć a strefą depozytu" – propozycja "pośrodku" nie wynika z logiki minimalizacji tras kompletacyjnych; zwykle zwiększa dystans do wydań dla najczęściej pobieranych indeksów.
- "między strefą depozytu a strefą składowania" – to również nie jest typowa strefa optymalna dla szybko pobieranych produktów; lokuje je dalej od punktu, do którego finalnie trafiają w procesie realizacji zleceń (wydania).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze łącz kryterium ABC z procesem. Jeśli kryterium dotyczy pobrań, myśl o skracaniu drogi od lokacji do miejsca, gdzie pobrania są odkładane/kończone, czyli do strefy wydań (lub strefy kompletacji przyległej do wydań).
