W ocenie sposobu żywienia można korzystać z różnych podejść do pozyskiwania danych o tym, co i w jakiej ilości jest spożywane oraz jaka jest wartość energetyczna i odżywcza racji pokarmowej. Metoda analityczna polega na tym, że nie "szacuje się" składu, lecz oznacza się go bezpośrednio – wykorzystując wyniki badań laboratoryjnych potraw/posiłków (np. analizy chemiczne lub instrumentalne). Dzięki temu wynik odnosi się do rzeczywistego produktu, a nie do przyjętych uśrednień.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź:
"wyniki badań laboratoryjnych wartości energetycznej i odżywczej posiłków" – to właśnie sedno podejścia analitycznego: pomiar/oznaczenie w laboratorium.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "wyniki obliczeń wartości odżywczej spożytych potraw i napojów" – to metoda obliczeniowa (pośrednia): korzysta się z receptur i tabel składu żywności albo programów, a nie z oznaczeń laboratoryjnych.
- "zestawienie miesięcznych wydatków… na żywność" – opisuje podejście ekonomiczne/budżetowe, które może mówić o kosztach, ale nie daje informacji o realnej podaży energii i składników odżywczych w diecie.
- "zestawienie częstotliwości spożywania… w ciągu 10 dni" – to podejście ankietowe/częstościowe (np. lista częstości spożycia), które ocenia nawyki, ale nie jest analizą laboratoryjną składu posiłków.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "analityczna", szukaj odpowiedzi związanej z oznaczeniem (laboratorium, analiza chemiczna). Jeśli jest "obliczeń" – to zwykle metoda tabelaryczna/komputerowa, a "częstotliwość" – ankieta nawyków.
