W modelu hierarchicznym sieci LAN (klasycznie rozpatrywanym jako warstwy: dostęp, dystrybucja i rdzeń) komputery użytkowników są elementami warstwy dostępu. Wynika to z funkcji tej warstwy: to właśnie ona zapewnia podłączenie urządzeń końcowych (hostów) do infrastruktury sieciowej oraz realizuje typowe mechanizmy brzegowe sieci, takie jak dostęp do portu przełącznika, podstawowa segmentacja (np. VLAN na brzegu) czy kontrola dostępu.
Odpowiedź "rdzenia" nie pasuje, ponieważ rdzeń (core) jest zaprojektowany głównie do szybkiego, niezawodnego przenoszenia ruchu pomiędzy częściami sieci. W rdzeniu nie umieszcza się typowo komputerów użytkowników końcowych; znajdują się tam raczej urządzenia przełączające/routujące o dużej przepustowości.
Odpowiedź "dystrybucji" jest niepoprawna, bo warstwa dystrybucji pełni rolę pośrednią: agreguje połączenia z wielu przełączników dostępowych, często realizuje polityki sieciowe i stanowi granicę domen rozgłoszeniowych. To nie jest miejsce, gdzie standardowo wpinamy hosty.
Odpowiedź "szkieletowej" bywa potocznie używana jako określenie sieci szkieletowej/backbone, co w ujęciu hierarchicznym najczęściej odpowiada warstwie rdzenia. To nadal warstwa transportowa dla ruchu między segmentami, a nie warstwa przyłączania komputerów użytkowników.
- Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prostą regułę: hosty są na brzegu (access), agregacja pośrodku (distribution), szybki tranzyt w środku (core).
- Typowy błąd: utożsamianie "rdzenia" z "miejscem najważniejszych urządzeń", co skłania do błędnego przypisywania tam komputerów użytkowników.
