W technice grzewczej określenie monowalentny system grzewczy odnosi się do konfiguracji, w której jedno źródło ciepła jest przewidziane do pokrycia całego obciążenia cieplnego budynku w zakładanych warunkach pracy. Jeżeli jako źródło ciepła zastosowano pompę ciepła, to w wariancie monowalentnym instalacja opiera się na samej pompie ciepła (jako jedynym źródle wytwarzania ciepła).
Odpowiedź "tylko pompa ciepła" pasuje do definicji monowalencji: brak jest dodatkowego, niezależnego źródła, które miałoby przejąć część mocy w mroźne dni, pełnić funkcję szczytową albo rezerwową.
Pozostałe propozycje opisują układy, w których występuje więcej niż jedno źródło ciepła:
- "pompa ciepła i kocioł olejowy" – to typowy przykład układu biwalentnego, gdzie drugie źródło wspiera lub zastępuje pompę w określonych warunkach.
- "pompa ciepła i kocioł gazowy" – również układ biwalentny; kocioł jest alternatywnym wytwornikiem ciepła.
- "pompa ciepła, kocioł gazowy i grzałka elektryczna" – to układ poliwalentny (kilka źródeł), w którym występuje więcej niż dwa niezależne wytworniki ciepła.
W praktyce rozróżnienie mono-/bi-/poliwalentny jest ważne przy doborze automatyki, sposobu sterowania i ocenie niezawodności. Na egzaminie warto pamiętać: jeśli w odpowiedzi pojawia się kocioł lub grzałka jako dodatkowe źródło, to nie jest to już układ monowalentny.
