Skala Norton jest narzędziem stosowanym w opiece medyczno-pielęgnacyjnej do oceny ryzyka powstawania odleżyn. W praktyce klinicznej ma pomóc szybko wyłonić pacjentów, u których z powodu ograniczonej mobilności, gorszej tolerancji wysiłku i długotrwałego ucisku tkanek może dojść do uszkodzenia skóry i tkanek głębiej położonych.
Interpretacja wyniku jest ogólna: im niższa punktacja, tym większe ryzyko odleżyn. Dlatego wynik 10 punktów należy rozumieć jako sygnał, że pacjent wymaga wzmożonej obserwacji skóry oraz działań profilaktycznych (np. regularnej zmiany ułożenia, ograniczania ucisku i tarcia, dbałości o suchość i higienę skóry, właściwego doboru podłoża i pomocy przeciwodleżynowych zgodnie z kompetencjami zespołu).
- "Ryzyku powstawania odleżyn" – to jedyna odpowiedź zgodna z celem skali Norton; wynik wskazuje na potrzebę profilaktyki.
- "Silnie odczuwanym bólu" – ból może towarzyszyć urazowi powypadkowemu, ale skala Norton nie jest narzędziem oceny bólu (do tego służą odrębne skale).
- "Ryzyku powstawania odparzeń" – odparzenia mają inne typowe mechanizmy (np. wilgoć, drażnienie), a w pytaniu wskazano konkretną skalę oceny ryzyka odleżyn, nie odparzeń.
- "Złej adaptacji pacjenta do warunków szpitalnych" – adaptacja psychiczna i społeczna może być oceniana innymi metodami, natomiast Norton dotyczy ryzyka uszkodzeń uciskowych.
W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest skojarzenie nazwy narzędzia z tym, co ono mierzy, a nie tylko z ogólną "oceną stanu" pacjenta.
