Świeży obornik wnosi do gleby dużo materii organicznej i składników pokarmowych, w tym azotu, który w pierwszym roku jest szczególnie istotny dla roślin o wysokich wymaganiach pokarmowych. Dlatego w 1. roku po oborniku zwykle planuje się gatunki "żarłoczne", które potrafią wykorzystać zwiększoną dostępność azotu.
Odpowiedź "grochu" jest poprawna, ponieważ groch należy do roślin motylkowatych, które żyją w symbiozie z bakteriami brodawkowymi wiążącymi azot atmosferyczny. Gdy w glebie jest dużo łatwo dostępnego azotu (np. po świeżym oborniku), proces wiązania azotu jest hamowany, a roślina ma tendencję do nadmiernego rozwoju części wegetatywnych. Skutkiem może być wyleganie, większa podatność na choroby i słabsze zawiązywanie strąków, czyli pogorszenie plonu handlowego.
Pozostałe propozycje są mniej trafne jako odpowiedzi na to pytanie: "ogórków" i "ziemniaków" to przykłady roślin o dużych potrzebach azotowych, więc często korzystają w pierwszym roku po oborniku. "buraków" zwykle zalicza się do roślin o średnich wymaganiach; częściej umieszcza się je w kolejnych latach po oborniku, ale nie stanowią typowego zakazu w 1. roku tak jak motylkowe.
Wskazówka egzaminacyjna: po oborniku myśl "najpierw rośliny o dużym zapotrzebowaniu na azot", a motylkowe (np. groch) planuj później, gdy efekt azotowy obornika osłabnie.
