Płaszczyzna strzałkowa służy do opisu i oceny struktur widocznych w rzucie bocznym (z profilu). W praktyce oceny postawy oznacza to, że analizuje się zależności przód–tył oraz kształt kręgosłupa w tym ujęciu. Dlatego poprawna jest odpowiedź "krzywizny kręgosłupa", bo fizjologiczna lordoza szyjna i lędźwiowa oraz kifoza piersiowa są właśnie krzywiznami ocenianymi w widoku z boku (czy są spłycone, pogłębione, czy prawidłowe).
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do odchyleń typowych dla płaszczyzny czołowej (widok z przodu lub z tyłu), gdzie ocenia się asymetrie lewo–prawo:
- "koślawość kolan" to odchylenie osi kończyny w kierunku przyśrodkowo-bocznym, najlepiej widoczne z przodu/tyłu.
- "ustawienie skośne miednicy" (asymetria wysokości talerzy biodrowych) również ocenia się w projekcji czołowej, porównując stronę prawą i lewą.
- "wychylenie tułowia na boki od osi ciała" jest bocznym przechyleniem, a więc z definicji dotyczy kierunku lewo–prawo, typowego dla płaszczyzny czołowej.
W nauce do egzaminu pomaga prosta zasada: strzałkowa = profil = przód–tył, czołowa = przód/tył = lewo–prawo. W zawodzie technika ortopedy prawidłowe przypisanie obserwacji do płaszczyzny jest ważne m.in. przy opisie postawy, doborze gorsetów i ortez oraz porównywaniu efektów zaopatrzenia w czasie.
